15-07-14

Vandaag is het precies 100 jaar geleden dat de Thaise autocoureur Prince Bira werd geboren.

Vandaag, dinsdag 15 juli 2014, is het precies 100 jaar geleden dat op woensdag 15 juli 1914 in Bangkok de Thaise autocoureur Prince Bira werd geboren.

bira-b-press-association.jpg

Prince Bira

Prince Bira, wiens volledige naam Birabongse Bhanutej Bhanubandh was, komt in de jaren 20 naar Engeland om van een Westerse opleiding te genieten. Daarmee zet hij de traditie voort van zijn vader – die de Thaise post oprichtte – en zijn hervormingsgezinde grootvader Mongkut (koning Rama IV van Siam) die tussen 1862 en 1867 de Britse gouvernante Anna Leonowens in dienst nam om zijn kinderen een Westerse opleiding te geven. In 1870 publiceerde Anna Leonowens haar memoires over haar verblijf aan het hof. Dit boek vormde de basis voor de succesvolle musical “The King and I” uit 1951 en de gelijknamige film uit 1956 met Yul Brynner en Deborah Kerr.

TheKingAndI_Poster1.jpg

 Affiche van de film “The King and I” uit 1956


Na de vroegtijdige dood van zijn moeder in 1918 en zijn vader in 1928 wordt Prince Bira onder de voogdij geplaatst van de iets oudere en eveneens in Engeland verblijvende Prince Chula, de zoon van Bira’s veel oudere neef.
Prince Chula houdt zich bezig met een raceteam genaamd, White Mouse Racing. Daar krijgt Prince Bira de racemicrobe te pakken en in 1932 krijgt hij voor zijn 18e verjaardag een wagen. Als hij drie jaar later 21 wordt krijgt hij een ERA racewagen en de toelating om aan races deel te nemen. Datzelfde jaar rijdt hij op het circuit van Brooklands zijn eerste race.
Omdat Thailand nog geen nationale racekleuren heeft, schildert Bira zijn wagen lichtblauw naar de kleur van een jurk die een Deens meisje droeg op een avondfeest.

Bira_ERA.jpg

De ERA in de Thaïse racekleuren

In 1938 trouwt hij met Cyril Heycock, het zusje van een van zijn medestudenten op Eton die hij zes jaar eerder had leren kennen. Het huwelijk eindigt in 1949.

 

prinsBirabongseBhanubanvanThailandenCyrilHeycock12-01-381.jpg

Huwelijk met Cyril Heycock

Tot aan de Tweede Wereldoorlog neemt hij, niet zonder succes, deel aan verschillende Grote Prijzen én aan de 24 uur van Le Mans in 1939 met Raymond Sommer in een Alfa Romeo (opgave), maar hij behaalt toch het meeste succes in de lagere Voiturette klasse.
 

25_a.jpg

De Alfa Romeo #25 van Bira/Sommer

 
Na de Tweede Wereldoorlog neemt hij in 1947 de draad terug op. In een Maserati wint hij de Grand Prix des Frontières in Chimay.
Een jaar later wint hij opnieuw in een Maserati de eerste autorace ooit die op het toen nieuwe circuit van Zandvoort in Nederland werd georganiseerd.
 

4564765326_7f85f15e90_z.jpg

Prince Bira in actie op het gloednieuwe circuit van Zandvoort

In 1950 wordt voor de eerste keer het wereldkampioenschap Formule 1 georganiseerd en op 13 mei staat Bira op het Britse circuit van Silverstone aan de start van de allereerste WK-manche ooit. Jammer genoeg moet hij de strijd staken.
Later dat jaar wordt hij 5e in Monaco en 4e in Zwitserland. Maar hij beëindigt het seizoen zoals hij het begon, met een opgave in Monza.
Op 18 december 1951 hertrouwt Bira met de Argentijnse Chelita Hovard, met wie hij een zoon krijgt.
Zijn meest succesvolle seizoen beleeft hij in 1954.
Op 6 juni wint hij voor de tweede keer de Grand Prix des Frontières in Chimay maar een week later
moet hij bij zijn tweede deelname aan de 24 uren van Le Mans, deze keer samen met Peter Collins in een Aston Martin, ’s nachts opgeven na een ongeval.
 

47c2c-34.jpg

Bira in Chimay in 1954


 

le mans 1954.jpg

De Aston Martin #20 na de crash


Maar op 4 juli zet hij tijdens de Grote Prijs van Frankrijk op het circuit van Reims zijn beste resultaat neer. In een Maserati eindigt hij als vierde achter de twee debuterende en ongenaakbare Mercedessen van Juan Manuel Fangio en Karl Kling en de Ferrari van Robert Manzon.
 

EjMvI.jpg

Frankrijk 1954: Bira in zijn Maserati op weg naar zijn mooiste prestatie

Daarna neemt hij nog deel aan de Grote Prijzen van Groot-Brittannië en Duitsland maar op 24 oktober rijdt hij in het Spaanse Pedralbes voor de 19e en laatste keer een manche voor het wereldkampioenschap Formule 1.
In 1955 wint hij nog de niet voor het WK meetellende Grote Prijs van Nieuw-Zeeland maar aan het einde van dat seizoen houdt hij het voor bekeken.
In 1956 keert Bira terug naar Thailand. Chelita volgt haar man, maar zij kan niet wennen aan het leven in Thailand en keert, samen met haar zoontje, terug naar Frankrijk. De echtscheiding volgt in datzelfde jaar. Zijn zoon blijft bij zijn moeder wonen totdat hij op 17-jarige leeftijd overlijdt aan leverkanker.
Datzelfde jaar later neemt hij als zeiler deel aan de Olympische Spelen van Melbourne. Hij zal er ook bij zijn in 1960, 1964 en 1972.
In 1957 trouwt Bira met de veel jongere, Thaise, Salika Kalantanonda, maar ook dit huwelijk eindigt in een echtscheiding en wel in hetzelfde jaar. Bira vertrekt naar Frankrijk nadat Salika hem verlaten heeft.
Vervolgens hertrouwt Bira nog twee keer: in 1959 met Arunee Chuladakoson (geboren op 15 september 1930), maar dit huwelijk eindigt in 1964 in een echtscheiding en in 1967 hertrouwt hij met Chuanchom Chaiyananda. Dit laatste huwelijk houdt stand tot 1980;
Ex-echtgenote Cyril keert na de dood van haar partner Bruno terug naar Engeland en in 1983 besluiten Bira en Cyril voor een tweede keer met elkaar te trouwen.
Op 23 december 1985 overlijdt Bira op Baron's Court Underground Station in London op 71-jarige leeftijd aan een hartaanval. Niemand weet wie die oude, Aziatische man is. In zijn zakken wordt een handgeschreven briefje gevonden dat Scotland Yard laat onderzoeken door de Universiteit van Londen. Daaruit blijkt dat het in het Thai is geschreven, geadresseerd aan prins Bira. De Koninklijke Thaise Ambassade wordt op de hoogte gesteld en dan blijkt al gauw dat het om prins Bira zélf gaat;

Prince Bira werd niet de enige autocoureur met adellijke wortels die successen haalde op de racebaan. De Zwitserse Baron Emmanuel “Toulo” de Graffenried (1914–2007), de Spaanse Markies Alfonso de Portago, die in 1957 samen met zijn ploegmaat en negen toeschouwers om het leven kwam tijdens de Mille Miglia in Italië, de Duitse graaf Wolfgang Berghe von Trips, die in 1961 op het circuit van Monza tijdens de Italiaanse Grote Prijs om het leven kwam, en de Nederlandse Jonkheer Carel Godin de Beaufort, die overleed aan de gevolgen van een zwaar ongeluk tijdens de kwalificatieritten voor de Grote Prijs van Duitsland van 1964 op de Nürburgring, traden in zijn voetsporen.
Ook de Nederlandse tweevoudige Le Mans-winnaar Gijs van Lennep, de Schotse oud-Formule 1 coureur en Le Mans winnaar markies Johnny Dumfries en de Belgische rallyrijder Grégoire de Mevius hebben adellijke wortels.

Ook vandaag wordt die traditie voort gezet en niet door de minste. In het Europees Formule Renault 1.6 kampioenschap, een kampioenschap voor jonge rijders die uit de karting komen, maakt dit jaar de 16-jarige Ferdinand Habsburg zijn debuut. Zoals zijn naam al doet vermoeden is dit een telg uit het Oostenrijkse keizergeslacht Habsburg. En niet zomaar een telg! Ferdinand Zvonimir von Habsburg, wiens Twitternaam niet toevallig “DoubleEagle62” is, is de achterkleinzoon van Karl I, tot 1918 de laatste keizer van Oostenrijk-Hongarije.

Wappen_Kaisertum_Österreich_1867_(Mittel).png

 
Zowel de grootvader als de vader van Ferdinand waren eerstgeboren zonen zodat hij naast autocoureur ook toekomstig hoofd is van het Habsburgse Huis. Dus, als die dekselse Gavrilo Princip 100 jaar geleden in Sarajevo Ferdinand’s verre oom Franz-Ferdinand geen kogel door zijn kroonprinselijke bast had gejaagd, had “unsere schnelle Ferdie” na de dood van zijn vader keizer kunnen worden…!

267_1209088059370731.jpg

 

25-02-14

Vandaag zou de Franse autocoureur François Cevert 70 jaar geworden zijn.

Vandaag, dinsdag 25 februari 2014, zou de op vrijdag 25 februari 1944 in Parijs geboren Franse autocoureur François Cevert 70 geworden zijn. Hij overleed op zaterdag 6 oktober 1973 in Watkins Glen op 29-jarige leeftijd aan de gevolgen van een zware crash tijdens de oefenritten voor de Grote Prijs van de Verenigde Staten.
 

747.jpgFrançois Cevert



François Cevert’s echte naam was Albert François Goldenberg. Hij was de zoon van de Joods-Russische juwelier Charles Goldenberg (1901-1985) en Huguette Cevert. Om beter aan de Jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog te ontsnappen kregen de kinderen van Charles en Huguette de naam van hun moeder.
Zijn oudere zus Jacqueline trouwde met Jean-Pierre Beltoise (*1937), een autocoureur die in 1967 zijn debuut maakte in de Formule 1. Op die manier kwam François vanaf 1966 in contact met de wereld van de autosport. Via de Formule 3 (1968) en Formule 2 (1969).
Tijdens een Formule 2-race op het Londens circuit van Crystal Palace op 25 mei 1970 had de toen regerende wereldkampioen Formule 1 Jackie Stewart de nodige moeite om de jonge Fransman achter zich te laten.
15 dagen eerder had de Fransman Johnny Servoz-Gavin zich niet kunnen kwalificeren voor de Grote Prijs van Monaco waarna hij het autoracen voor bekeken hield. Daardoor kwam het Tyrrell-team van Jackie Stewart meteen een rijder tekort voor de rest van het seizoen. Stewart herinnerde zich de jonge Fransman waartegen hij in Chrystal Palace had gereden en tipte teameigenaar Ken Tyrrell. Die ging op de suggestie in en op 20 juni 1970 maakt Cevert tijdens de Grote Prijs van Nederland op het circuit van Zandvoort zijn debuut in de Formule 1. Tijdens deze race komt de Brit Piers Courage om het leven.
   

j_stewart___f_cevert___j_rindt__netherlands_1970__by_f1_history-d5ko94n.jpg

Grote Prijs van Nederland 1970: Jackie Stewart (#5) voor François Cevert (#6)



Aan de zijde van Jackie Stewart, die voor een groot deel ook de rol van mentor op zich neemt, toont Cevert al snel zijn talenten.
In 1971 wint hij in de Verenigde Staten zijn eerste Grand Prix en eindigt derde in het wereldkampioenschap.


 Cevert.jpg

François Cevert wint zijn eerste en enige Grote Prijs



Het seizoen 1972 is matiger. Cevert komt niet verder dan twee tweede plaatsen. Samen met de Nieuw-Zeelander Howden Ganley eindigt hij in een Matra Simca wel als tweede in de 24 uren van Le Mans achter ploegmaats Henri Pescarolo en Graham Hill.


Cevert in Le Mans.jpg

François Cevert in de 24 uren van Le Mans van 1972



In 1973 komt domineren Stewart en Cevert in hun Tyrrell’s het WK. Cevert eindigt zesmaal als tweede waarvan driemaal achter ploegmaat Stewart
Als Stewart na de Grote Prijs van Italië op 9 september 1973 zeker is van zijn derde wereldtitel en velen er van uit gaan dat hij na afloop van dat seizoen zal stoppen met autoracen, zijn nogal wat kenners het er dan ook over eens dat de knappe, getalenteerde en beloftevolle Cevert vanaf 1974 als dé kanshebber voor de wereldtitel moet worden gezien.
Maar dan komt de Grote Prijs van de Verenigde Staten op het circuit waar hij twee jaar eerder zijn eerste Grand Prix zege boekte. Tijdens de kwalificatieritten op zaterdag slipt de Tyrrell van Cevert en belandt ondersteboven op de vangrail. De jonge Fransman maakt geen schijn van kans.
 

Francois Cevert.JPG


De dood van François Cevert was de directe aanleiding voor zijn ploegmaat Jackie Stewart om zijn afscheid van de autosport met één dag te vervroegen. In tegenstelling tot zijn zwager Beltoise zou Stewart ’s anderendaags namelijk niet meer starten in de Grote Prijs.

12683807_113984909095.jpg

Het graf van François Cevert



Cevert werd begraven in “Le Cimétière De Vaudelnay” in het stadje Vaudelnay russen Nantes en Tours.

Zie ook mijn vorige posts:
http://dutje63.skynetblogs.be/archive/2008/10/06/maandag-6-oktober-2008-francois-cevert-en-helmut-koinigg-kom.html
http://dutje63.skynetblogs.be/archive/2012/04/26/vandaag-donderdag-26-april-2012-wordt-de-op-26-april-1937-in.html