04-03-13

Maandag 4 maart 2013: de voormalige Italiaanse autocoureur Nino Vaccarella wordt 80 jaar.

Vandaag, maandag 4 maart 2013, wordt de op 4 maart 1933 in het Siciliaanse Palermo geboren voormalige Italiaanse autocoureur Nino Vaccarella 80 jaar! Proficiat!

Vaccarella,_Nino_1972-07-07.jpgNino Vaccarella


Als geboren Siciliaan groeide Vaccarella uit tot één van de bekendste deelnemers van de Targa Florio, de legendarische race die tussen 1906 en 1977 jaarlijks plaatsvond op een Siciliaans stratencircuit dat een lengte had van 72km. Samen met zijn landgenoot Umberto Maglioli (1953, 1956 en 1968) en de Belg Olivier Gendebien (1958, 1961, 1962) is hij de enige rijder die deze klassieker driemaal wist te winnen.
Tussen 1957 en 1975 nam hij 17 keer deel aan de Targa Florio. In 1960 vormde hij in een Maserati Tipo 61 ploeg met de legendarische Umberto Maglioli. Zij werden door technische problemen tot opgave gedwongen terwijl ze aan de leiding lagen.

Targa-Florio'60large.jpg

Targa Florio 1960

Tussen 1961 en 1965 nam Vaccarella deel aan vier Grote Prijzen die meetelden voor het wereldkampioenschap Formule 1. Hij dat dat in vier verschillende wagens (De Tomaso, Porsche, Lotus en Ferrari) en telkens met een andere motor (Alfa Romeo, Porsche, Climax en Ferrari).
Zijn beste resultaat in een F1-wagen boekte hij echter in de Coppa Italia van 1961, een wedstrijd die niet meetelde voor het WK, waarin hij in en Cooper-Maserati als derde finishte achter zijn landgenoten Giancarlo Baghetti en Ernesto Prinoth.
Zijn beste resultaat in een het wereldkampioenschap Formule 1 haalt hij in de Grand Prix van Italië van 1962 waar hij in een rood geschilderde Lotus-Climax als negende weet te eindigen.

GP Italië 1962.jpg

Grand Prix van Italië 1962


In 1964 boekt hij zijn grootste succes als hij samen met de Fransman Jean Guichet in een Ferrari 275P de 24 uur van Le Mans wint.

Krant Le Mans.jpg

 

Le Mans 1964.jpg

24 uren van Le Mans 1964


Een jaar later wint Vaccarella voor het eerst de Targa Florio. Samen met zijn landgenoot Lorenzo Bandini legt hij in een Ferrari 275 P2 de 720km af in iets meer dan 7 uren.

targoflorio65.jpg

Targa Florio 1965

Later dat jaar neemt hij als officiële rijder van het Ferrari team –samen met John Surtees en zijn Targa Florio copiloot Lorenzo Bandini- deel aan de Grote Prijs van Italië Formule 1. Kort voor het einde van de race begeeft zijn motor het maar hij wordt toch nog als twaalfde geklasseerd.

In 1966 neemt hij opnieuw met Bandini deel aan de Targa Florio. In een Ferrari 330 rijden zee en groot deel van de wedstrijd aan de leiding tot Vaccarella, aangemoedigd door het enthousiasme van zijn Siciliaanse supporters, met de handen wuift en daardoor de controle over het stuur verliest. Hij komt tot stilstand tegen een muur waarop door supporters geschreven was: “Viva Nino”…

1966TAR230_car2.JPG

Targa Florio 1966



In 1970 wint Nino Vaccarella in een Ferrari 512 S samen met Ignazio Giunti en Mario Andretti de 12 uren van Sebring.

Sebirng 1971.jpg

12 uren van Sebring 1971


Een jaar later wint hij samen met zijn Nederlandse copiloot Toine Hezemans in een Alfa Romeo T33/3 voor de tweede keer de Targa Florio.

Targa Florio 1971.jpg

Targa Florio 1971


Hij doet het nog één keer over in 1975 met Arturo Merzario in een Alfa Romeo 33 maar toen telde de te gevaarlijk geworden race al niet meer mee voor het wereldkampioenschap voor sportwagens.

Nino Vaccarella is de vijfde oudste nog levende winnaar van de 24 uren van Le Mans:
1. José Froilán González (90), winnaar van de 24 uren van Le Mans in 1954
2. Jean Guichet (85), winnaar van de 24 uren van Le Mans in 1964.
3. Hans Herrmann (85), winnaar 24 uren van Le Mans in 1970
4. Dan Gurney (81), winnaar van de 24 uren van Le Mans in 1967
5. Nino Vaccarella (80), winnaar van de 24 uren van Le Mans in 1964

05-10-08

Zondag 5 oktober 2008: José Froilán González wordt 86 jaar

González3

Vandaag, zondag 5 oktober 2008, wordt de op 5 oktober 1922 in het Argentijnse Arrecifes geboren voormalige Formule1-piloot en winnaar van de 24 uren van Le Mans, José Froilán González, 86 jaar.
Samen met de 91-jarige Fransman Robert Manzon is González de enige nog levende deelnemer aan de tweede Grote Prijs die meetelde voor het Wereldkampioenschap Fomule 1, de Grote Prijs van Monaco op 21 mei 1950. Van de deelnemers aan de eerste Grote Prijs, die van Groot-Brittannië op 13 mei 1950, is na de dood van Tony Rolt op 6 februari van dit jaar niemand meer in leven.
The Pampas Bull” debuteerde op 21 mei 1950 in de Grote Prijs van Monaco. Samen met Farina, Fagioli, Rosier, Manzon, de Graffenried, Trintignant, Harrison, Rol en Schell moest hij al na één ronde opgeven vanwege een massacrash in de bocht aan het Bureau de Tabac. Hij wordt wel tweede in de Albi Grand Prix die wel niet meetelt voor het wereldkampioenschap.

González1
Monaco 1950: massacrash in de bocht aan het Bureau de Tabac

Op 14 juli 1951 wint hij in Groot-Brittannië op het circuit van Silverstone zijn eerste van in totaal twee Grote Prijzen. Dit was meteen ook de allereerste overwinning van een Ferrari in de Formule 1! Ondertussen zit Ferrari al aan 210 zeges!

González2
Eerste Grand Prix zege

In 1952 wordt hij tweede in de Grote Prijs van Italië en wint opnieuw enkele wedstrijden die niet in aanmerking komen voor het WK, met name de Goodwood Trophy en de Richmond Trophy.
In 1953 loopt hij bij een zware crash in een sportwagenrace in Lissabon een kwetsuur op aan de ruggegraat.
Eén jaar later, in 1954, wint hij opnieuw de Grote Prijs van Groot-Brittannië. Datzelfde jaar wint hij samen met Maurice Trintignant de 24 uren van Le Mans. Verder wint hij de niet voor het wereldkampioenschap meetellende Grote Prijzen in Bari en Bordeaux en de International Trophy.

González4
Overwinning in de 24 uren van Le Mans van 1954

In 1955 rijdt hij alleen de Grote Prijs van Argentinië, in 1956 alleen de Grote Prijzen van Argentinië en Groot-Brittannië.
Op 13 januari 1957 neemt González nog deel aan zijn thuis Grand Prix in Buenos Aires.
Dan duurt het tot 1960 voor hij weer aan de start komt van een Grote Prijs. Op 7 februari rijdt “El Cabezón” (“Fat Head”) in eigen land zijn 26e en laatste Formule 1 race. Hij eindigt als tiende in een Ferrari.
José Froilán González woont en leeft nog steeds in Buenos Aires en dook tot voor kort nog op bij Historic Race Festivals. In 2002 was hij nog een opgemerkte gast bij de Italiaanse Grote Prijs Formule 1.