25-02-14

Vandaag zou de Franse autocoureur François Cevert 70 jaar geworden zijn.

Vandaag, dinsdag 25 februari 2014, zou de op vrijdag 25 februari 1944 in Parijs geboren Franse autocoureur François Cevert 70 geworden zijn. Hij overleed op zaterdag 6 oktober 1973 in Watkins Glen op 29-jarige leeftijd aan de gevolgen van een zware crash tijdens de oefenritten voor de Grote Prijs van de Verenigde Staten.
 

747.jpgFrançois Cevert



François Cevert’s echte naam was Albert François Goldenberg. Hij was de zoon van de Joods-Russische juwelier Charles Goldenberg (1901-1985) en Huguette Cevert. Om beter aan de Jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog te ontsnappen kregen de kinderen van Charles en Huguette de naam van hun moeder.
Zijn oudere zus Jacqueline trouwde met Jean-Pierre Beltoise (*1937), een autocoureur die in 1967 zijn debuut maakte in de Formule 1. Op die manier kwam François vanaf 1966 in contact met de wereld van de autosport. Via de Formule 3 (1968) en Formule 2 (1969).
Tijdens een Formule 2-race op het Londens circuit van Crystal Palace op 25 mei 1970 had de toen regerende wereldkampioen Formule 1 Jackie Stewart de nodige moeite om de jonge Fransman achter zich te laten.
15 dagen eerder had de Fransman Johnny Servoz-Gavin zich niet kunnen kwalificeren voor de Grote Prijs van Monaco waarna hij het autoracen voor bekeken hield. Daardoor kwam het Tyrrell-team van Jackie Stewart meteen een rijder tekort voor de rest van het seizoen. Stewart herinnerde zich de jonge Fransman waartegen hij in Chrystal Palace had gereden en tipte teameigenaar Ken Tyrrell. Die ging op de suggestie in en op 20 juni 1970 maakt Cevert tijdens de Grote Prijs van Nederland op het circuit van Zandvoort zijn debuut in de Formule 1. Tijdens deze race komt de Brit Piers Courage om het leven.
   

j_stewart___f_cevert___j_rindt__netherlands_1970__by_f1_history-d5ko94n.jpg

Grote Prijs van Nederland 1970: Jackie Stewart (#5) voor François Cevert (#6)



Aan de zijde van Jackie Stewart, die voor een groot deel ook de rol van mentor op zich neemt, toont Cevert al snel zijn talenten.
In 1971 wint hij in de Verenigde Staten zijn eerste Grand Prix en eindigt derde in het wereldkampioenschap.


 Cevert.jpg

François Cevert wint zijn eerste en enige Grote Prijs



Het seizoen 1972 is matiger. Cevert komt niet verder dan twee tweede plaatsen. Samen met de Nieuw-Zeelander Howden Ganley eindigt hij in een Matra Simca wel als tweede in de 24 uren van Le Mans achter ploegmaats Henri Pescarolo en Graham Hill.


Cevert in Le Mans.jpg

François Cevert in de 24 uren van Le Mans van 1972



In 1973 komt domineren Stewart en Cevert in hun Tyrrell’s het WK. Cevert eindigt zesmaal als tweede waarvan driemaal achter ploegmaat Stewart
Als Stewart na de Grote Prijs van Italië op 9 september 1973 zeker is van zijn derde wereldtitel en velen er van uit gaan dat hij na afloop van dat seizoen zal stoppen met autoracen, zijn nogal wat kenners het er dan ook over eens dat de knappe, getalenteerde en beloftevolle Cevert vanaf 1974 als dé kanshebber voor de wereldtitel moet worden gezien.
Maar dan komt de Grote Prijs van de Verenigde Staten op het circuit waar hij twee jaar eerder zijn eerste Grand Prix zege boekte. Tijdens de kwalificatieritten op zaterdag slipt de Tyrrell van Cevert en belandt ondersteboven op de vangrail. De jonge Fransman maakt geen schijn van kans.
 

Francois Cevert.JPG


De dood van François Cevert was de directe aanleiding voor zijn ploegmaat Jackie Stewart om zijn afscheid van de autosport met één dag te vervroegen. In tegenstelling tot zijn zwager Beltoise zou Stewart ’s anderendaags namelijk niet meer starten in de Grote Prijs.

12683807_113984909095.jpg

Het graf van François Cevert



Cevert werd begraven in “Le Cimétière De Vaudelnay” in het stadje Vaudelnay russen Nantes en Tours.

Zie ook mijn vorige posts:
http://dutje63.skynetblogs.be/archive/2008/10/06/maandag-6-oktober-2008-francois-cevert-en-helmut-koinigg-kom.html
http://dutje63.skynetblogs.be/archive/2012/04/26/vandaag-donderdag-26-april-2012-wordt-de-op-26-april-1937-in.html

12-09-08

12 september: Grote Prijs van Italië in 1965 en 1976

De voorbije dagen herdachten we verschillende tragische momenten uit de lange geschiedenis van de Grote Prijs van Italië. Vandaag brengen we enkele sportieve prestaties in herinnering.

GP Italie 1965
De Grand Prix van Italië 1965. Helemaal rechts Jackie Stewart.

Zo is het vandaag precies 43 jaar geleden dat op 12 september 1965 de Schotse Formule 1-piloot Jackie Stewart zijn allereerste Grote Prijs Formule 1 won, namelijk de 36e Gran Premio d'Italia.
Stewart zou later driemaal wereldkampioen worden, in 1969, 1971 en 1973. Tussen de Grote Prijs van Zuid-Afrika op 1 januari 1965 en de Grote Prijs van Canada op 23 september 1973 reed hij 99 Grote Prijzen. Daarvan won hij er 27. Met zijn 25e overwinning in de Grote Prijs van Monaco op 3 juni 1973 evenaarde hij het zes jaar oude record van Jim Clark van grootst aantal Grand Prix overwinningen. Op 29 juli 1973 brak hij dat record na zijn overwinning in de Grote Prijs van Nederland. Het record van Stewart hield stand tot de Fransman Alain Prost op 20 september 1987 in Portugal zijn 28e Grote Prijs won. Huidig recordhouder is natuurlijk de Duitser Michael Schumacher die op 1 oktober 2006 in China zijn 91e Grote Prijs won.
Normaal had de laatste Grote Prijs van het seizoen 1973, de Grote Prijs van de Verenigde Staten, Stewart’s 100e moeten worden. Maar toen tijdens de zaterdagtraining zijn Franse ploegmaat en vriend François Cévert om het leven kwam besliste Jackie Stewart om niet meer van start te gaan in de wedstrijd.
In 1966 won Jackie Stewart bijna de 500 mijlen van Indianapolis in zijn eerste deelname maar acht ronden voor het einde kreeg hij pech en moest hij, terwijl hij de leiding had, opgeven.
Dankzij Stewart, werd het voor Formule-1 coureurs iets veiliger. In 1966, crashte hij namelijk zwaar in de Grand Prix van België op Spa-Francorchamps. Hij slipte in de regen en zat vast in zijn bolide terwijl hij midden in de lekkende brandstof zat. Eén vonkje was een ramp geweest. Ook de baancommissarissen hadden geen gereedschap om hem te bevrijden en het was zijn teammaat Graham Hill die hem uit het wrak haalde. Hij zou de rest van zijn carrière blijven ijveren voor meer veiligheid.
Stewart is nu 69 jaar. Tussen 1997 en 1999 was hij samen met zijn zoon Paul teambaas van zijn eigen Stewart Grand Prix Formula One racing team dat later werd overgenomen door Jaguar Racing dat op zijn beurt aan het einde van het seizoen 2004 werd verkocht aan Red Bull dat nu nog bestaat onder de naam Red Bull Racing.
Onlangs werd Jackie Stewart geridderd. Begin dit jaar overleed op 3 januari zijn oudere broer Jimmy die na enkele zware crashes in 1954 en 1955 stopte met autosport.

Vandaag is het ook exact 32 jaar geleden dat op 12 september 1976 onze landgenoot Jacky Ickx zijn 100e Grote Prijs Formule 1 reed, namelijk de 47e Gran Premio d'Italia. Hij beëindigde de wedstrijd in zijn Ensign-Ford op de tiende plaats.
Ickx zou daarna nog 14 Grote Prijzen rijden. Hij beëindigde zijn carrière, die twaalf jaar duurde, op 7 oktober 1979 toen hij in zijn Ligier- Ford al in de tweede ronde van de Grote Prijs van de Verenigde Staten de strijd moest staken na te zijn geslipt.
Ickx bleef daarna nog actief in het sportwagenracen. In 1981 en 1982 won de 24 uren van Le Mans. Dat laatste jaar en het jaar erop werd hij wereldkampioen in het sportwagenracen.
In 1985 hield hij het sportwagenracen voor bekeken en richtte zijn blik op de rally Parijs-Dakar die hij in 1983 al had gewonnen.
In 1998 nam hij samen met zijn dochter Vanina deel aan de 24 uren van Francorchamps maar ze werden tot opgave gedwongen.
In 2000 werd hij met Vanina 18e in de rallyraid Paris-Dakar-Cairo.