15-07-14

Vandaag is het precies 100 jaar geleden dat de Thaise autocoureur Prince Bira werd geboren.

Vandaag, dinsdag 15 juli 2014, is het precies 100 jaar geleden dat op woensdag 15 juli 1914 in Bangkok de Thaise autocoureur Prince Bira werd geboren.

bira-b-press-association.jpg

Prince Bira

Prince Bira, wiens volledige naam Birabongse Bhanutej Bhanubandh was, komt in de jaren 20 naar Engeland om van een Westerse opleiding te genieten. Daarmee zet hij de traditie voort van zijn vader – die de Thaise post oprichtte – en zijn hervormingsgezinde grootvader Mongkut (koning Rama IV van Siam) die tussen 1862 en 1867 de Britse gouvernante Anna Leonowens in dienst nam om zijn kinderen een Westerse opleiding te geven. In 1870 publiceerde Anna Leonowens haar memoires over haar verblijf aan het hof. Dit boek vormde de basis voor de succesvolle musical “The King and I” uit 1951 en de gelijknamige film uit 1956 met Yul Brynner en Deborah Kerr.

TheKingAndI_Poster1.jpg

 Affiche van de film “The King and I” uit 1956


Na de vroegtijdige dood van zijn moeder in 1918 en zijn vader in 1928 wordt Prince Bira onder de voogdij geplaatst van de iets oudere en eveneens in Engeland verblijvende Prince Chula, de zoon van Bira’s veel oudere neef.
Prince Chula houdt zich bezig met een raceteam genaamd, White Mouse Racing. Daar krijgt Prince Bira de racemicrobe te pakken en in 1932 krijgt hij voor zijn 18e verjaardag een wagen. Als hij drie jaar later 21 wordt krijgt hij een ERA racewagen en de toelating om aan races deel te nemen. Datzelfde jaar rijdt hij op het circuit van Brooklands zijn eerste race.
Omdat Thailand nog geen nationale racekleuren heeft, schildert Bira zijn wagen lichtblauw naar de kleur van een jurk die een Deens meisje droeg op een avondfeest.

Bira_ERA.jpg

De ERA in de Thaïse racekleuren

In 1938 trouwt hij met Cyril Heycock, het zusje van een van zijn medestudenten op Eton die hij zes jaar eerder had leren kennen. Het huwelijk eindigt in 1949.

 

prinsBirabongseBhanubanvanThailandenCyrilHeycock12-01-381.jpg

Huwelijk met Cyril Heycock

Tot aan de Tweede Wereldoorlog neemt hij, niet zonder succes, deel aan verschillende Grote Prijzen én aan de 24 uur van Le Mans in 1939 met Raymond Sommer in een Alfa Romeo (opgave), maar hij behaalt toch het meeste succes in de lagere Voiturette klasse.
 

25_a.jpg

De Alfa Romeo #25 van Bira/Sommer

 
Na de Tweede Wereldoorlog neemt hij in 1947 de draad terug op. In een Maserati wint hij de Grand Prix des Frontières in Chimay.
Een jaar later wint hij opnieuw in een Maserati de eerste autorace ooit die op het toen nieuwe circuit van Zandvoort in Nederland werd georganiseerd.
 

4564765326_7f85f15e90_z.jpg

Prince Bira in actie op het gloednieuwe circuit van Zandvoort

In 1950 wordt voor de eerste keer het wereldkampioenschap Formule 1 georganiseerd en op 13 mei staat Bira op het Britse circuit van Silverstone aan de start van de allereerste WK-manche ooit. Jammer genoeg moet hij de strijd staken.
Later dat jaar wordt hij 5e in Monaco en 4e in Zwitserland. Maar hij beëindigt het seizoen zoals hij het begon, met een opgave in Monza.
Op 18 december 1951 hertrouwt Bira met de Argentijnse Chelita Hovard, met wie hij een zoon krijgt.
Zijn meest succesvolle seizoen beleeft hij in 1954.
Op 6 juni wint hij voor de tweede keer de Grand Prix des Frontières in Chimay maar een week later
moet hij bij zijn tweede deelname aan de 24 uren van Le Mans, deze keer samen met Peter Collins in een Aston Martin, ’s nachts opgeven na een ongeval.
 

47c2c-34.jpg

Bira in Chimay in 1954


 

le mans 1954.jpg

De Aston Martin #20 na de crash


Maar op 4 juli zet hij tijdens de Grote Prijs van Frankrijk op het circuit van Reims zijn beste resultaat neer. In een Maserati eindigt hij als vierde achter de twee debuterende en ongenaakbare Mercedessen van Juan Manuel Fangio en Karl Kling en de Ferrari van Robert Manzon.
 

EjMvI.jpg

Frankrijk 1954: Bira in zijn Maserati op weg naar zijn mooiste prestatie

Daarna neemt hij nog deel aan de Grote Prijzen van Groot-Brittannië en Duitsland maar op 24 oktober rijdt hij in het Spaanse Pedralbes voor de 19e en laatste keer een manche voor het wereldkampioenschap Formule 1.
In 1955 wint hij nog de niet voor het WK meetellende Grote Prijs van Nieuw-Zeeland maar aan het einde van dat seizoen houdt hij het voor bekeken.
In 1956 keert Bira terug naar Thailand. Chelita volgt haar man, maar zij kan niet wennen aan het leven in Thailand en keert, samen met haar zoontje, terug naar Frankrijk. De echtscheiding volgt in datzelfde jaar. Zijn zoon blijft bij zijn moeder wonen totdat hij op 17-jarige leeftijd overlijdt aan leverkanker.
Datzelfde jaar later neemt hij als zeiler deel aan de Olympische Spelen van Melbourne. Hij zal er ook bij zijn in 1960, 1964 en 1972.
In 1957 trouwt Bira met de veel jongere, Thaise, Salika Kalantanonda, maar ook dit huwelijk eindigt in een echtscheiding en wel in hetzelfde jaar. Bira vertrekt naar Frankrijk nadat Salika hem verlaten heeft.
Vervolgens hertrouwt Bira nog twee keer: in 1959 met Arunee Chuladakoson (geboren op 15 september 1930), maar dit huwelijk eindigt in 1964 in een echtscheiding en in 1967 hertrouwt hij met Chuanchom Chaiyananda. Dit laatste huwelijk houdt stand tot 1980;
Ex-echtgenote Cyril keert na de dood van haar partner Bruno terug naar Engeland en in 1983 besluiten Bira en Cyril voor een tweede keer met elkaar te trouwen.
Op 23 december 1985 overlijdt Bira op Baron's Court Underground Station in London op 71-jarige leeftijd aan een hartaanval. Niemand weet wie die oude, Aziatische man is. In zijn zakken wordt een handgeschreven briefje gevonden dat Scotland Yard laat onderzoeken door de Universiteit van Londen. Daaruit blijkt dat het in het Thai is geschreven, geadresseerd aan prins Bira. De Koninklijke Thaise Ambassade wordt op de hoogte gesteld en dan blijkt al gauw dat het om prins Bira zélf gaat;

Prince Bira werd niet de enige autocoureur met adellijke wortels die successen haalde op de racebaan. De Zwitserse Baron Emmanuel “Toulo” de Graffenried (1914–2007), de Spaanse Markies Alfonso de Portago, die in 1957 samen met zijn ploegmaat en negen toeschouwers om het leven kwam tijdens de Mille Miglia in Italië, de Duitse graaf Wolfgang Berghe von Trips, die in 1961 op het circuit van Monza tijdens de Italiaanse Grote Prijs om het leven kwam, en de Nederlandse Jonkheer Carel Godin de Beaufort, die overleed aan de gevolgen van een zwaar ongeluk tijdens de kwalificatieritten voor de Grote Prijs van Duitsland van 1964 op de Nürburgring, traden in zijn voetsporen.
Ook de Nederlandse tweevoudige Le Mans-winnaar Gijs van Lennep, de Schotse oud-Formule 1 coureur en Le Mans winnaar markies Johnny Dumfries en de Belgische rallyrijder Grégoire de Mevius hebben adellijke wortels.

Ook vandaag wordt die traditie voort gezet en niet door de minste. In het Europees Formule Renault 1.6 kampioenschap, een kampioenschap voor jonge rijders die uit de karting komen, maakt dit jaar de 16-jarige Ferdinand Habsburg zijn debuut. Zoals zijn naam al doet vermoeden is dit een telg uit het Oostenrijkse keizergeslacht Habsburg. En niet zomaar een telg! Ferdinand Zvonimir von Habsburg, wiens Twitternaam niet toevallig “DoubleEagle62” is, is de achterkleinzoon van Karl I, tot 1918 de laatste keizer van Oostenrijk-Hongarije.

Wappen_Kaisertum_Österreich_1867_(Mittel).png

 
Zowel de grootvader als de vader van Ferdinand waren eerstgeboren zonen zodat hij naast autocoureur ook toekomstig hoofd is van het Habsburgse Huis. Dus, als die dekselse Gavrilo Princip 100 jaar geleden in Sarajevo Ferdinand’s verre oom Franz-Ferdinand geen kogel door zijn kroonprinselijke bast had gejaagd, had “unsere schnelle Ferdie” na de dood van zijn vader keizer kunnen worden…!

267_1209088059370731.jpg