28-09-08

Wielrennen: Danny Alaerts 1968-1991

Danny Alaerts
Danny Alaerts

Tussen al het wielergeweld in Varese door zou ik vandaag nog even willen blijven stilstaan bij het feit dat vandaag precies 40 jaar geleden op 28 september 1968 in Rillaar Danny Alaerts werd geboren.
Alaerts was een beloftevolle renner die bij de amateurs enkele mooioe prestaties neerzette.
In 1989 werd hij geselecteerd voor het Wereldkampioenschap op de weg voor amateurs in Chambéry.
1990 startte voor Alaerts al meteen met een 2e plaats in Brussel-Zepperen. Hij reed ook een sterke Ronde van België en was in de eerste etappe naar Durbuy de enige die de latere eindwinaar Dimitri Nelioubin kon volgen. Hij werd opnieuw opgeroepen voor het Wereldkampioenschap op de weg in het Japanse Utsunomiya.
1991 werd het topseizoen voor Alaerts. Hij won de Ronde van België, werd tweede in de Ardense Pijl, derde plaats in Hasselt-Spa-Hasselt en liet zich opmerken in de Ronde van Navarra. Verder werd hij achtste in het eindklassement van de Franco-Belge. Nochtans had hij op meer gerekend in eerstgenoemde koers. Na vijf etappes stond Alaerts nog zesde en op de slotdag kwam er nog een zeer zware etappe naar Roubaix, met de laatste 20 kilometer gelijk aan die van de helleklassieker. Toen Alaerts aan het strijden was voor de dagzege, viel hij eerst en kort daarop kreeg hij een bandbreuk. Uiteindelijk eindigde hij nog zestiende een moest hij twee plaatsen terug in het klassement. Alaerts droeg ook enkele dagen de bolletjestruidrager zou die uiteindelijk afgeven aan de Pool Kaczmarcyk.
In de internationaal zeer hoog aangeschreven Giro delle Regioni reed hij zich meteen in de kijker. In zowel de tweede als de derde etappe zat hij in de beslissende vlucht. Vooral in de rit naar Fano maakte hij indruk, toen hij samen met Michele Bartoli, Viktor Rjaksinski en Bobby Julich op avontuur trok. Alaerts demarreerde op 2 km van de streep, maar Bartoli liet niet begaan. De Toscaan zou ook de sprint voor de ritzege winnen. Na de vierde rit was Alaerts zelfs opgerukt naar een derde plaats in de stand.

Op maandag 7 oktober 1991 sloeg echter het noodlot toe. Tijdens de liefhebberswedstrijd in het Vlaams-Brabantse Haacht bleven op tweehonderd meter van de aankomst twee van de dertien koplopers in mekaar haken. De ongelukkig Alaerts ging over de gevallen renners heen en belandde tegen een mobilhome. De 23-jarige Rillenaar werd in kritieke toestand opgenomen in ziekenhuis Gasthuisberg in Leuven. Dinsdagmiddag 8 oktober 1991, omstreeks 11u45’ overleed hij. In het ziekenhuis werd een schedelbreuk vastgesteld, die de hersenen had beschadigd. Een spoedoperatie kon niet meer baten.
Mario Liboton was getuige van het gebeuren: “In het kielzog van Mario Bouwens werd er bij de achtervolgers, met het oog op de spurt voor de tweede plaats, gemaneuvreerd voor de beste posities. Op een compleet regelmatige manier overigens. Het betrof een brede tweevaksbaan. Plaats genoeg dus. Toch zijn op een bepaald moment achter mij twee renners in mekaar gehaakt.”
Het was Danny’s laatste koers bij de amateurs. Hij had een contract op zak voor de Histor-Sigma ploeg van Willy Teirlinck.
Op zaterdag 12 oktober vond de begrafenis plaats in de Sint-Niklaaskerk van Rillaar om 11 uur. Duizenden stonden erop een laatste groet te brengen. Zowat alle BWB-prominenten, Eric De Vlaeminck, Raymond Impanis, Eddy Merckx, Freddy Helssen, samen met tientallen collega’s renners en massa’s vrienden uit gans Vlaanderen waren aanwezig. Het waren ontroerende momenten wanneer even na de middag de lijkkist, gedragen door de leden van de nationale amateurselectie onder begeleiding van clubgenoten van "Hand in hand Baal" de kerk verlieten. In een druilerig weer ging het naar Danny’s laatste rustplaats.

22:42 Gepost door dutje in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: wielrennen, danny alaerts |  Facebook |