12-10-08

Zondag 12 oktober 2008: 8e speeldag in tweede klasse: KVK Tienen en RFC Doornik verliezen

KVK Tienen - Sint-Truiden 0-2. Twee doelpunten in het laatste kwartier. Het zevende doelpunt van hun topschutter Ibrahim Sidibe en de 0-2 door Wilmet. Ibrahim Sidibe heeft nu net even vaak gescoord als de topschutter van KVK Tienen, Sebastien Dufoor. Sint-Truiden is nu nog de enige ploeg in tweede klasse die ongeslagen is. Het neemt in de stand de leiding over van KVK Tienen dat volgende zondag naar Ronse moet, 10e met 12pt. Voor Sint-Truiden staat er dan alweer een topper op het programma met de komst van het tot vandaag ongeslagen Doornik.

 

RFC Luik - OH Leuven 1-1. Gelijk gaan spelen op RFC Luik is een mooi resultaat voor OHL.

RFC Luik staat nu samen met Antwerp, Beveren, Oostende en Waasland met 14pt, maar blijf thuis ongeslagen. OHL staat nog altijd 12e met drie punten minder dan Ronse en Lierse. Zondag ontvangt OHLeuven Antwerp dat vijf punten meer heeft.

 

Doornik - Beveren 1-2. Eerste nederlaag voor Doornik en meteen komt er een einde aan een reeks van acht wedstrijden zonder nederlaag. De Henegouwers staan nu vierde met evenveel punten als FC Brussels.

De topschutter van Beveren, Luciano Olguin, maakte al in de eerste minuut het eerste doelpunt en zit daarmee aan 6 goals. Voor Doornik maakte Dorizon de 1-1. D'Haemers legde de eindcijfers vast. Beveren heeft nu net als Antwerp, Oostende, Waasland en RFC Luik 14pt.

 

Waasland - KVSK United 1-1. Waasland laat verrassend punten liggen thuis tegen het als voorlaatste geklasseerde KVSK United. Het is het eerste puntenverlies thuis voor Waasland en de eerste puntenwinst uit voor KVSK United. Hervé Ndjana Onana maakte voor Waasland zijn 9e doelpunt en blijft topschutter in tweede klasse. Waasland heeft nu net als Antwerp, Beveren, Oostende en RFC Luik 14pt.

 

Namen - FC Brussels 0-5. FC Brussels stijgt naar de derde plaats en heeft nu evenveel punten als Doornik.

 

De uitslag van de dag is Oostende – Virton met 7-2. Grandisson maakte voor Oostende vier doelpunten, zijn eerste doelpunten van het seizoen trouwens.

 

Tenslotte: Antwerp - ROC Charleroi 1-0 en Deinze – Ronse 0-0

22:40 Gepost door dutje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: voetbal, tweede klasse, kvk tienen, ohleuven |  Facebook |

11-10-08

Zaterdag 11 oktober 2008: Kwalificatieritten Grote Prijs van Japan

De Brit Lewis Hamilton behaalde in de McLaren-Mercedes in zijn 33e Grand Prix weekend voor de twaalfde keer in zijn carrière – dat is evenveel als Gerhard Berger en David Coulthard, die aan het eind van dit seizoen stopt met Formule 1 racen, en één minder dan Rubens Barrichello die nog steeds actief is - en voor de zesde keer dit seizoen - daarmee doet hij beter dan Felipe Massa met vijf - de pole–position.

Hamilton’s vorige pole-position dateert van de Grote Prijs van België begin september.

Vorig jaar vertrok Hamilton in Japan ook vanaf pole-position en toen won hij de race.

Het is de 140e pole-position voor een McLaren - Ferrari heeft er 202 - en de 193e voor een Britse piloot.

De Fin Kimi Raikkonen vertrekt in zijn Ferrari van op de tweede startplaats. Dit is zijn beste prestatie sinds zijn pole-position in de Grote Prijs van Frankrijk in juni.

Ook de vierde startplaats van de Spanjaard Fernando Alonso in de Renault is zijn beste resultaat sinds de Grote Prijs van Frankrijk toen hij daar van op de derde startplaats vertrok. Het is nog maar de derde keer dit seizoen dat Alonso van op de tweede startrij kan vertrekken.

Een vijfde startplaats voor Felipe Massa in de Ferrari. Dat is een zwakke prestatie de Braziliaan. Na zijn catastrofaal verlopen Grote Prijs van Singapore is dit niet echt een goed begin om de daar verloren schade terug goed te maken.

Timo Glock zet nu al voor de derde opeenvolgende keer een degelijke prestatie neer tijdens de kwalificatieritten. Morgen start hij als achtste.

Na zijn pole-position in Italië presteert Sebastian Vettel steeds zwakker in de kwalificaties. 6e in Singapore en nu pas 9e.

Met uitzondering van zijn negatieve uitschuiver in Singapore blijft Bourdais sinds de Grote Prijs van Europa mooi stand houden rond die 10e startplaats. Hij heeft stilaan een patent op de vijfde startrij wat in schril contrast staat met de eerste elf wedstrijden van het seizoen.

De Brit David Coulthard start in zijn op drie na laatste Grote Prijs van op de 11e startplaats. Dat is zijn beste resultaat sinds zijn 10e startplaats voor de Grote Prijs van Duitsland in juli.

Niet onaardig resultaat voor de Braziliaan Nelsinho Piquet in de Renault. Hij doet met zijn 12e startplaats evengoed als in de Grote Prijs van België en daarvoor was het geleden van in Hongarije dat hij met zijn 10e plaats aldaar nog beter deed.

Net als in Singapore slechts een 13e startplaats voor Mark Webber in de Red Bull-Renault. Alleen in eigen land in de eerste Grot Prijs van het seizoen in Australië en later in de Grote Prijs van Europa deed hij het met een 14e startplaats nog slechter.

De Japanner Kazuki Nakajima start in de Williams-Toyota als 14e voor eigen publiek.

15e startplaats voor Nico Rosberg in de Williams-Toyota. Ook in België startte hij pas als 15e en alleen in Maleisië, Frankrijk en Duitsland deed hij slechter.

In augustus was Nick Heidfeld slechts 15e in de kwalificatieritten voor de Grote Prijs van Hongarije. Nu deed hij het nog slechter. Hij vertrek van op de 16e startplaats, meteen zijn slechtste prestatie van het seizoen. Een verkeerde bandenkeuze lag aan de oorzaak van de slechts prestatie. Ploegmaat Kubica haalde trouwens ook maar net de tweede sessie.

18e startplaats slechts voor Jenson Button in de Honda. Dit jaar deed hij nog maar twee keer slechter toen hij in Canada en Italië als 19e startte.

En traditiegetrouw sluiten de Force India-Ferrari wagens het rijtje. Voor de tweede opeenvolgende keer staan Adrian Sutil en Giancarlo Fisichella samen op de laatste plaats. Het is al geleden van de Grote Prijs van Frankrijk in juni dat er geen Force India op de laatste plaats stond. En dat kwam dan nog omdat Nico Rosberg en Rubens Barrichello vijf plaatsen achteruit waren gezet.

zaterdag 11 oktober 2008: derde speeldag in de voorronde van het WK2010

Vanavond speelt België zijn derde wedstrijd in de kwalificatieronde voor het WK2010. Na een overwinning thuis tegen Estland met 3-2 en een 1-1 gelijkspel in Turkije komt vanavond Armenië op bezoek. Armenië kon nog niet winnen. Tegen Turkije werd het 0-2 en in Spanje zelfs 4-0. Ze hebben dus zelfs nog geen enkel doelpunt gescoord.

 

België heeft tot nu toe vier maal tegen Armenië gespeeld en telkens gewonnen: op 7 september 1994 won België thuis met 2-0 door o.a. een doelpunt van Marc Degryse en in de terugmatch in Armenië op 7 oktober 1994 werd het 0-2 na twee doelpunten van Luc Nilis.

 

Armenië zat ook in het vorige kwalificatietoernooi (voor het EK 2008) in de groep van België. De Belgen wonnen toen beide matchen: op 6 september 2007 in Armenië met 0-1 na een doelpunt van Van Buyten en op 17 oktober 2007 thuis met 3-0 na doelpunten van Sonck, Dembele en Geraerts.

 

Ons land heeft ook de geschiedenis mee. De voorbije jaren werd er op 11 oktober vijf maal een kwalificatie interland gespeeld en nooit werd er verloren:

11 oktober 1978: EK Kw. Portugal-België 1-1 met een doelpunt van Frankie Vercauteren

11 oktober 1989: WK Kw. Zwitserland-België 2-2 met o.a. een doelpunt van Marc Degryse

11 oktober 1997: WK Kw. België-Wales 3-2 met doelpunten van Staelens, Claessens en Wilmots

11 oktober 2003: EK Kw. België-Estland 2-0 met o.a. een doelpunt van Buffel   

11 oktober 2006: EK Kw. België-Azerbeidzjan 3-0 met doelpunten van Simons, Vandenbergh en Dembele   

Met minder dan een overwinning kan vanavond dus geen genoegen worden genomen. De wedstrijd begint om 20u45.

 

De andere wedstrijden in de groep van België zijn Turkije (13), kwartfinalist op het jongste EK, tegen Bosnië-Herzegovina (met topschutter Zvjezdan Misimovic die drie maal scoorde in de 7-0 overwinning tegen Estland) en Estland tegen Europees kampioen Spanje (1), met topschutter David Villa. Een nederlaag of gelijkspel van Turkije en een nederlaag van Spanje zou wenselijk zijn. De Belgen kunnen dan aan de leiding komen van groep 5. Turkije - Bosnië-Herzegovina begint om 21u en Estland – Spanje om 21u45.

--

In de andere groepen staan er ook enkele interessante matchen op het programma.

-          Een zeer interessante match is alleszins Duitsland (3)(met topschutter Miroslav Klose), de regerende vice-Europees kampioen, vicewereldkampioen in 2002 en Europees kampioen in 1996, tegen Rusland (9), kwartfinalist op het jongste EK. In de stand van groep 4 staat Duitsland aan de leiding met één punt voorsprong op Rusland.

-          Wales – Liechtenstein. Wales zal de drie punten wel thuis houden. Als Duitsland en Rusland gelijk spelen komt het dan aan de leiding van groep 4.   

-          In groep 6 speelt Engeland (14)(met topschutter Theo Walcott die drie van de vier doelpunten scoorde in Kroatië en Joe Cole die de twee doelpunten maakte in Andorra) zijn eerste thuismatch van de voorronde tegen Kazachstan met topschutter Sergey Ostapenko die twee maal scoorde tegen Andorra en één maal tegen Oekraïne. Gaan de Engelsen voor een negen op negen? Ze zullen het wel zonder aanvoerder John Terry moeten doen. De centrale verdediger van Chelsea heeft last van een rugblessure. Rio Ferdinand van Manchester United wordt de aanvoerder.

-          Oekraïne (19) - Kroatië (6). Kroatië moet winnen om op gelijke hoogte te komen van Oekraïne. Anders lopen ze al een achterstand op van zes punten op Oekraïne en waarschijnlijk ook op Engeland.

-          In groep 7 ontvangt Roemenië (18) de Franse de wereldkampioen van 1998, Europese kampioen van 2000 en de regerende vicewereldkampioen. Beiden hebben drie punten. Een nederlaag zou Frankrijk op de voorlaatste plaats van de groep brengen.

-          In groep 8 speelt Bulgarije (15) thuis tegen Italië (2), regerend wereldkampioen en vice-Europees kampioen in 2000. Italië haalde zes op zes, Bulgarije begon met een gelijkspel tegen Montenegro.

-          In groep 9 staat Nederland – IJsland op het programma. Grappig – nu ja – dat deze wedstrijd uitgerekend nu komt. Misschien kunnen de IJslanders wat spaargeld meebrengen voor hun Nederlandse klanten bij de IJslandse internetbank Icesave. Als de spelers van Oranje daar geld hebben staan zullen ze wel extra gemotiveerd zijn…J

 

Ook interessant:

Groep 1:

-          Hongarije – Albanië. Houdt groepsleider Albanië stand bij Hongarije? 

-          Denemarken (31) – Malta. Denemarken heeft net als Malta vier punten. 

-          Zweden (28) - Portugal (10). Zweden heeft ook vier punten en één puntje meer dan Portugal, de vice-Europese kampioen van 2004.

Groep 2

-          Griekenland (17), Europees kampioen 2004 met topschutter Theofanis Gekas, speelt tegen Moldavië dat puntenloos laatste staat.

Groep 3

-          Polen (30) - Tsjechië (8). Een derby. Tsjechië moet winnen om op gelijke hoogte te komen van groepsleider Polen.

-          Slovenië - Noord-Ierland (35). Slovenië heeft evenveel punten als Polen.

 

Groep 7

-          Servië (40) – Litouwen. Litouwen is leider met 3 punten voorsprong op Servië

19:44 Gepost door dutje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: voorronde wk2010, voetbal, rode duivels |  Facebook |

08-10-08

woensdag 8 oktober 2008: Over de Grote Prijzen van Canada en de Verenigde Staten en mooie circuits

Vandaag raakte bekend dat – in mijn ogen – één van de spectaculairste Grote Prijzen van het seizoen, de Grote Prijs van Canada op het Circuit Gilles Villeneuve op het Ille-notre-Dame in Montréal, vanaf volgend jaar waarschijnlijk van de Formule 1-kalender verdwijnt.
De reden? Omdat, na het schrappen van de Grote Prijs van de Verenigde Staten dit jaar, het kostenplaatje te groot geworden is om al het Formule 1-materiaal voor slechts één wedstrijd naar de overkant van de Grote Plas te vervoeren.
De Grote Prijs van Canada wordt verreden sinds 1967, eerst afwisselend op Mosport Park en Mont-Tremblant, vanaf 1972 alleen nog op Mosport Park. Sinds 1978 wordt de Grote Prijs van Canada ononderbroken georganiseerd op het Circuit Gilles Villeneuve in Montréal.
De Grote Prijs van de Verenigde Staten werd sinds dit jaar al geschrapt, maar wat wil je na de klucht van 2005 toen slechts zes rijders de start namen terwijl de veertien met Michelinbanden uitgeruste wagens na de warm up ronde terug de pits inreden.
Als ook Canada wegvalt wordt er in Noord-Amerika geen Grand Prix Formule 1 meer georganiseerd. Dat zou de eerste keer zijn sinds 1959, strikt genomen zelfs de eerste keer sinds het wereldkampioenschap Formule1 in 1950 werd opgestart.
Van 1950 tot 1958 telden namelijk ook de 500 mijlen van Indianapolis mee voor het wereldkampioenschap Formule 1. In 1959 werd dan op het circuit van Sebring de eerste Grote Prijs van de Verenigde Staten gereden. In 1960 werd uitgeweken naar Riverside. Van 1961 tot 1980 werd de Grote Prijs van de Verenigde Staten 20 maal op rij op het circuit van Watkins Glen gereden, vanaf 1971 weliswaar op een volledig veranderde versie van het circuit.
Vanaf 1976 werd er zelfs twee maal per jaar in de Verenigde Staten gereden, aan het begin van het seizoen in de straten van het Californische Long Beach en aan het einde van het seizoen op Watkins Glen in de buurt van New York.
In 1980 wint Alan Jones – de wereldkampioen van dat jaar – de allerlaatste Grote Prijs die op Watkins Glen wordt verreden.
In 1981 en 1982 neemt het belachelijke, kunstmatige circuit van Las Vegas, aangelegd op de parking van het Caesar’s Palace Hotel, de rol van Watkins Glen over.
In 1982 wordt er naast Long Beach en Las Vegas ook in de straten van Detroit gereden.
In 1983 wordt er voor de laatste maal in Long Beach gereden. Het jaar daarop, in 1984, neemt Dallas de plaats van Long Beach over. Het is meteen de eerste en enige keer dat er in de straten van de Texaanse stad een Grote Prijs Formule 1 wordt georganiseerd.
Van 1985 tot 1988 wordt er alleen nog in Detroit gereden. In 1989 neemt Phoenix voor drie jaar de fakkel over. Van 1992 tot en met 1999 staat er geen Grote Prijs van de Verenigde Staten meer op de kalender. Vanaf 2000 wordt de Grote Prijs van de Verenigde Staten georganiseerd op een circuit dat deels gebruik maakt van de Indianapolis Speedway en deels van een nieuw ontworpen infield. Een vrij belachelijk Mickey Mouse baantje trouwens en dat terwijl het infield van de Indianapolis Speedway zoveel meer mogelijkheden biedt. Zou onderstaand tracé bijvoorbeeld niet veel boeiender geweest zijn?

Indianapolis mijn versie
Mijn versie van Indianapolis – oranje: huidige versie – blauw: mijn versie

Wat zou het bloedstollend mooi zijn als de Amerikaanse Grote Prijs zou doorgaan op schitterende en legendarische circuits als Road America nabij Elkhart Lake, Wisconsin, of Laguna Seca nabij Monterey, Californië of Sears Point! Ik weet het, ik weet het. Die circuits voldoen niet aan de veiligheidseisen en ook qua logistiek voldoen ze niet aan de eisen. Maar hé, de Champ Cars hebben jarenlang op Elkhard Lake en Laguna Seca gereden. Trouwens, in 1989 is er echt overwogen om de Formule 1 naar Laguna Seca te brengen. Het gebrek aan accommodatie was toen één van de voornaamste reden om het circuit af te keuren.
En de Indy Racing League rijdt sinds 2005 ook op de Infineon Raceway bij Sears Point, Californië.

road america
Road America

road america kink
Wa een decor voor een Grote Prijs!

Laguna Seca
Laguna Seca

Laguna Seca corkscrew
Door deze bocht zou ik wel eens een Formule 1 wagen willen zien rijden!

Sears Point
Sears Point

infineon foto
Als dat ooit eens Formule 1 wagens zouden kunnen zijn…

Goed nieuws is dan weer dat de Grote Prijs van Frankrijk volgend jaar waarschijnlijk voor de laatste keer op het saaie Mickey Mouse circuit van Magny Cours wordt gereden, een circuit dat een ware schande is voor het land waar ooit de eerste Grand Prix werd verreden.
Maar zal het alternatief beter zijn? Bernie Ecclestone en Alain Prost dromen in hun drang naar commercie al luidop van een stratenrace door Parijs… Tja, als een nachtrace in de straten van Singapore kan…

Paul Ricard

Paul Ricard2
Da’s toch gewoon afschuwelijk!

En zeggen dat er zoveel Franse circuits zijn met een grote traditie. Alhoewel, Dijon is nu ook niet bepaald een topper en Paul Ricard… je krijgt migraine van al die blauwe lijnen en de chicane op de rechte lijn van Mistral is een al even grote terreuraanslag op een circuit dan de twee chicanes op de rechte lijn van Hunaudières van het circuit van Le Mans. Och, Le Mans. Zowel over de verkrachting van het circuit als de race zelf zal ik ook nog eens een berichtje posten!
Maar waarom niet Charade? Het oude Clermont-Ferrand, de “Franse Nürburgring”. Ingekort in vergelijking met de versie die tussen 1965 en 1972 vier maal gebruikt werd maar toch nog uitdagend genoeg.

Charade1

Charade2
Als dit geen prachtig circuit is!

Clermont Ferrand 1970
Andrea de Adamich op het oude Clermont Ferrand in 1970

Ondertussen komt volgend jaar wel de Grote Prijs van Abu Dhabi en onder groot voorbehoud de Grote Prijs van India op de kalender, in 2010 misschien nog Korea en zelfs Rusland en in 2011 Tsjechië, Qatar, Romenië en Venezuela! Wait and see!

07-10-08

Dinsdag 7 oktober 2008: Jean Forestier en Lucien Gillen zijn jarig

Jean Forestier
Jean Forestier

Vandaag, dinsdag 7 oktober 2008, wordt de op 7 oktober 1930 in Lyon geboren Franse wielrenner en winnaar van de Ronde van Vlaanderen in 1956, Jean Forestier, 78 jaar.
Forestier was beroepsrenner tussen 1953 en 1965. Zijn topjaren waren liepen van 1954 tot 1957.
In 1954 wint hij de Ronde van Romandië en de 16e etappe in de Ronde van Frankrijk.
Het jaar daarop, in 1955, wint hij Parijs-Roubaix en de 20e etappe in de Ronde van Frankrijk.
In 1956 wint hij de Ronde van Vlaanderen en de 16e etappe in de Ronde van Frankrijk. In Parijs-Roubaix wordt hij derde.
In 1957 wint hij voor de tweede keer de Ronde van Romandië. Hij wordt vierde in de Tour en wint er het puntenklassement. In het kampioenschap van Frankrijk wordt hij derde.
In 1958 wordt hij vijfde op zowel het Wereldkampioenschap, het Frans kampioenschap als Parijs – Roubaix.
Het jaar daarop, in 1959, wordt hij vicekampioen van Frankrijk achter Henri Anglade.
In 1960 wint hij de Omloop van de Vlaamse Gewesten, wordt vierde in Parijs – Roubaix, vijfde in de Waalse Pijl en achtste in Parijs – Tours.
In 1961 wint hij nog een etappe in de Ronde van Frankrijk, zijn vierde.
Hij wordt nog eens achtste in Parijs-Roubaix in 1962 en aan het eind van zijn carrière behaalt hij in 1964 nog ereplaatsen in Parijs-Nice (3e), Milaan-San Remo (9e) en Parijs-Brussel (10e).
Forestier is niet de oudste nog levende ex-winnaar van de Ronde van Vlaanderen. Fiorenzo Magni – winnaar in 1949, 1950 en 1951 – is 87 jaar, Raymond Impanis – winnaar in 1954 – wordt binnen 12 dagen 83 jaar en Roger Decock - winnaar in 1952 – is 81 jaar.
Jean Forestier was een droefgeestige man, met veel complexen en veel te bescheiden. Naar eigen zeggen was het niet zijn eigen klasse, maar zijn temperament van inwoner van Lyon, dat hem gedurende vier seizoenen liet uitblinken en een handvol overwinningen behalen in de zwaarste koersen waarvoor hij in de clinch ging met de allergrootste kampioenen.

Lucien Gillen
Lucien Gillen

Ook vandaag, dinsdag 7 oktober 2008, wordt de op 7 oktober 1928 in Luxemburg geboren Lucien “Lull” Gillen 80 jaar.
Gillen was tussen 1947 en 1966 baanwielrenner. Hij was een elegante atleet die in alle disciplines op de wielerbaan regelmatig kon wedijveren met de wereldtop. Gedurende 18 jaren was hij dan ook een graag geziene gast in de zesdaagsen.
Lucien Gillen studeerde ook financiële en economische wetenschappen. Hij belandde zo nog op een zeer hoge plaats in het Luxemburgse bankwezen.
In 1952 won hij samen met Kay Werner Nielsen de Zesdaagse van Kopenhagen.
Het jaar daarop, in 1953, deed hij die prestatie over maar nu met Ferdinando Terruzzi. Met Terruzzi zou hij in totaal vijf Zesdaagsen winnen. Datzelfde jaar won hij ook de Zesdaagse van Dortmund.
In 1954 won hij voor de derde maal de Zesdaagse van Kopenhagen.
Het jaar daarop, in 1955, won hij de Zesdaagse van Gent en de Zesdaagse van Berlijn.
In 1956 won hij met Gerrit Schulte voor de vierde maal de Zesdaagse van Kopenhagen.
In 1959 won hij met Peter Post de Zesdaagse van Münster.
Hij werd nog tweemaal 3e in de Zesdaagse van Kopenhagen (1955 en 1957) en behaalde ereplaatsen in o.a. Antwerpen, Berlijn, Brussel, Frankfurt, Dortmund, Hannover, München en Parijs.
In de eerste helft van de jaren ’60 was Gillen vooral actief in Canada en de Verenigde Staten. Zo won hij in 1964 samen met onze landgenoot Emile Severeyns – die vaak ploeg vormde met Rik Van Steenbergen - nog de Zesdaagse van Québec en behaalde hij ereplaatsen in New York, Montréal en Toronto.
Tussen 1947 en 1964 werd hij vele malen kampioen van Luxemburg in het baanwielrennen (achtervolging en sprint).
Lucien Gillen eindigde drie maal op het podium van het wereldkampioenschap achtervolging: in 1949 (2e), 1952 (3e) en 1954 (3e).

06-10-08

Maandag 6 oktober 2008: François Cevert en Helmut Koinigg komen om het leven

Francois Cevert1

Vandaag, maandag 6 oktober 2008, is het precies 35 jaar geleden dat op 6 oktober 1973 tijdens de kwalificatieritten voor de Grote Prijs van de Verenigde Staten in Watkins Glen de op 25 februari 1944 in Parijs geboren Franse zeer beloftevolle Formule 1-coureur François Cevert op 29-jarige leeftijd verongelukte.
François Cevert werd geboren als zoon van Charles Goldenberg, een succesvol juwelier, en Huguette Cevert.
Zijn vader was van Joods-Russische origine. Na de Russische revolutie van 1905 was hij als kind door zijn ouders naar Frankrijk gebracht. Als geregistreerde Jood liep hij tijdens de Tweede Wereldoorlog het risico te worden gedeporteerd en dus ging hij bij het verzet. Om geen argwaan te trekken kregen de kinderen de naam van zijn vrouw, Cevert, i.p.v. het Joods klinkende Goldenberg.
Tijdens zijn tienerjaren raakt François’ zijn oudere zus Jacqueline bevriend met de nu 71-jarige coureur Jean-Pierre Beltoise met wie ze later ook zou trouwen. Mede hierdoor raakt de jonge François aangetrokken tot de racewereld.
In 1970, wanneer de Franse piloot Johnny Servoz-Gavin zich na de Grote Prijs van Monaco – waarvoor hij zich niet kon kwalificeren - onverwachts besluit om zich uit de Formule 1 terug te trekken, ontstaat er bij Tyrrell Racing een mogelijkheid voor Cevert om in te stappen als teamgenoot van Jackie Stewart. Cevert wist namelijk eerder dat jaar Jackie Stewart te verslaan tijdens een Formule 2 race op het circuit van Crystal Palace en zorgt er op die manier voor dat Stewart Cevert aandraagt als nieuwe teamgenoot bij Ken Tyrell. Cevert debuteert op 21 juni in de Grote Prijs van Nederland. Aan de zijde van Jackie Stewart, die voor een groot deel ook de rol van mentor op zich neemt, toont Cevert al snel zijn talenten. In 1971 eindigt hij derde in het wereldkampioenschap.
Jong, knap, populair en geliefd bij de vrouwen, Cevert is op dat moment hét symbool voor de heropleving van de Franse autosport. 

Francois Cevert3
François Cevert in de 24 uren van Le Mans 1972

Het seizoen 1972 was matiger en Cevert behaalde slechts twee keer de tweede plaats in de Grote Prijs van België en in die van de Verenigde Staten. Lichtpuntje in dit jaar is wel zijn tweede plaats tijdens de 24 uren van Le Mans, samen met de Nieuw-Zeelander Howden Ganley in een Matra Simca achter hun ploegmaats Henri Pescarolo en Graham Hill.
In 1973 komt Cevert terug op hoog niveau en stapelen de podiumplaatsen zich op. In dat jaar eindigt hij zes keer tweede – o.a. op 20 mei in de Grote Prijs van België die voor het eerst op het circuit van Zolder werd verreden - en één keer derde. Meerdere keren net na z'n teamgenoot Stewart, van wie hij de knepen van het vak leerde. Velen waren het erover eens dat Cevert het daaropvolgende jaar de leider van het team ging worden en één van de favorieten voor het wereldkampioenschap zou zijn. Tot die laatste Grote Prijs van het seizoen…

Francois Cevert4
Net na het dodelijk ongeval…

De Tyrrell van Cevert, die samen met Ronnie Peterson streed om de pole-positie, slipt en belandt ondersteboven op de vangrail. Cevert was op slag dood. Jackie Stewart was één van de eersten ter plaatse en zei later: "They had left him, because he was so clearly dead."

Francois Cevert5

Francois Cevert6

Het graf van François Cevert

Cevert werd begraven in 'Le Cimétière De Vaudelnay' in het stadje Vaudelnay russen Nantes en Tours.

De dood van François Cevert was de directe aanleiding voor zijn ploegmaat Jackie Stewart – die al na de Grote Prijs van Oostenrijk op 15 augustus zeker was van zijn derde wereldtitel - zijn aangekondigde afscheid van de autosport met één dag te vervroegen. Hij zou ’s anderendaags niet meer starten in de Grote Prijs zelf en bleef zo met 99 gereden Grote Prijzen (waarvan hij er 27 won, zijnde 36%) in de statistieken staan.

Francois Cevert2
3 oktober 1971: François Cevert wint zijn eerste Grote Prijs op het circuit van Watkins Glen

Afgelopen vrijdag 3 oktober, vandaag drie dagen geleden, was het precies 37 jaar geleden dat op 3 oktober 1971 diezelfde François Cevert uitgerekend op het Amerikaanse circuit van Watkins Glen zijn eerste Grand Prix overwinning behaalde. In die Grote Prijs vertrok de latere tweevoudige wereldkampioen (1972 en 1974) Emerson Fittipaldi voor de eerste keer in zijn carrière vanop de eerste startrij. Naast hem had Jackie Stewart de pole position gereden.
Tijdens de wedstrijd reed onze landgenoot Jacky Ickx voor de tiende maal in zijn carrière de snelste ronde in de race.

Met de dood van François Cevert kwam er een einde aan een tragisch autosportseizoen dat begon met de meest dramatische editie van de 500 mijlen van Indianapolis ooit, waarin al tijdens de "Pole Day" op zaterdag 12 mei 1973 de Amerikaan Art Pollard op 46-jarige leeftijd verongelukte. De 500 mijlsrace zelf werd verreden op woensdag 30 mei 1973, twee dagen na “Memorial Day” op maandag 28 mei 1973 waarop de wedstrijd traditioneel wordt gehouden. Maar omdat op maandag de wedstrijd al in de eerste ronde werd stilgelegd na een zwaar ongeval van rookie David "Salt" Walther en het op dinsdag de ganse dag regende werd de uiteindelijke race pas op woensdag gereden. In de 58e ronde belande de wagen van de Amerikaan David Earl “Swede” Savage tegen de muur en vloog in brand. Savage werd zwaar gewond naar het ziekenhuis gevoerd waar hij 55 dagen later op 2 juli 1973 toch nog onverwacht overleed aan zijn verwondingen. Armando Teran, één van de teamleden van Swede Savage sprong na het ongeval van zijn piloot in de pitstraat en werd daar in de verwarring aangereden door een brandweerwagen die in de verkeerde richting de pitstraat kwam ingereden. Armando Teran overleefde de aanrijding niet.
(zie ook: http://dutje63.spaces.live.com/blog/cns!753F2B4A87709FF!5...)

Op 23 juni 1973 kwam de Britse piloot Gerry Birrell om het leven bij een ongeval tijdens de kwalificatieritten voor een manche van het Europees Formule 2 kampioenschap op het circuit van Rouen-les-Essarts. Birrell was tijdens de 24 uren van Le Mans van 1972 samen met onze landgenoot Claude Bourgoignie nog tiende geworden in een Ford Capri. Het jaar daarop nam hij opnieuw deel aan de 24 uren van Le Mans in een Ford Capri maar moest met zijn ploegmaats Jean Vinatier en Helmut Koinigg na 152 ronden de strijd staken. Twee weken later verongelukte Birrell, zijn ploegmaat Koinigg liet later op het seizoen het leven (zie lager).

Tijdens de 24 uren van Francorchamps op zaterdag 21 juli en zondag 22 juli 1973 kwamen bij een ongeval op zaterdagavond rond 23u in de snelle en lange rechterbocht naar Burneville de Duitser Hans-Peter Joisten in zijn BMW Alpina en de Fransman Roger Dubos in zijn Alfa Romeo om het leven. Dubos’ verloofde was de Belgische pilote Christine Beckers die vaak onder het pseudoniem "Christine" reed. Zij nam ook deel aan de wedstrijd als ploegmate van Patrick Neve, maar werd, nadat ze de dood van haar verloofde had vernomen, vervangen door Huub Vermeulen.

25 minuten na het ongeval van Joisten en Dubos crashte de Italiaan Massimo Larini met zijn Alfa Romeo in Les Combes. De wagen vloog over de vangrail en belandde in het lager gelegen veld aan de andere kant van de vangrail. Larini werd met zware verwondingen naar een hospitaal in Luik gebracht waar hij zeven dagen later, in de avond van zaterdag 28 juli 1973, overleed. Massimo Larini was de oom van de latere Formule 1-piloot Nicola Larini die als tweede zou eindigen in de dramatische Grote prijs van San Marino van 1994 waarin Ayrton Senna om het leven kwam nadat op zaterdag de Oostenrijker Roland Ratzenberger tijdens de kwalificatieritten al dodelijk was gecrasht.

Op 29 juli 1973, de dag nadat Massimo Larini in Luik overleden was, kwam de Brit Roger Williamson op dramatische wijze om het leven tijdens de Grote Prijs van Nederland op het circuit van Zandvoort.

Watkins Glen
Het circuit van Watkins Glen

HelmutKoinigg1

Precies één jaar na de dood van François Cevert en vandaag precies 34 jaar geleden verongelukte op 6 oktober 1974 opnieuw tijdens de Grote Prijs van de Verenigde Staten en op hetzelfde circuit van Watkins Glen de op 3 november 1948 in Wenen geboren Oostenrijkse Formule 1-coureur Helmut Koinigg op 26-jarige leeftijd. Het was pas zijn tweede Grote Prijs. Veertien dagen eerder had hij op 22 september 1974 zijn Formule 1-debuut gemaakt in de Grote Prijs van Canada op het circuit van Mosport Park en was als tiende geëindigd.

HelmutKoinigg2

HelmutKoinigg3
Na het ongeval…

Toen hij in de tiende ronde van de Amerikaanse Grote Prijs de remzone naderde van een bocht, genaamd The Toe, begaf de ophanging van zijn Surtees-Ford het waardoor deze recht op de vangrail inreed. De snelheid waarmee Koinigg crashte was niet zo hoog, en normaal gezien zou hij zonder al te veel kleerscheuren uit het ongeluk moeten gekomen zijn. Maar de vangrail was te hoog geplaatst waardoor de bolide er onderdoor reed. Door de manier waarop de bolide onder de vangrail door schoof werd hij onthoofd… Koinigg overleefde de klap niet.

05-10-08

Zondag 5 oktober 2008: José Froilán González wordt 86 jaar

González3

Vandaag, zondag 5 oktober 2008, wordt de op 5 oktober 1922 in het Argentijnse Arrecifes geboren voormalige Formule1-piloot en winnaar van de 24 uren van Le Mans, José Froilán González, 86 jaar.
Samen met de 91-jarige Fransman Robert Manzon is González de enige nog levende deelnemer aan de tweede Grote Prijs die meetelde voor het Wereldkampioenschap Fomule 1, de Grote Prijs van Monaco op 21 mei 1950. Van de deelnemers aan de eerste Grote Prijs, die van Groot-Brittannië op 13 mei 1950, is na de dood van Tony Rolt op 6 februari van dit jaar niemand meer in leven.
The Pampas Bull” debuteerde op 21 mei 1950 in de Grote Prijs van Monaco. Samen met Farina, Fagioli, Rosier, Manzon, de Graffenried, Trintignant, Harrison, Rol en Schell moest hij al na één ronde opgeven vanwege een massacrash in de bocht aan het Bureau de Tabac. Hij wordt wel tweede in de Albi Grand Prix die wel niet meetelt voor het wereldkampioenschap.

González1
Monaco 1950: massacrash in de bocht aan het Bureau de Tabac

Op 14 juli 1951 wint hij in Groot-Brittannië op het circuit van Silverstone zijn eerste van in totaal twee Grote Prijzen. Dit was meteen ook de allereerste overwinning van een Ferrari in de Formule 1! Ondertussen zit Ferrari al aan 210 zeges!

González2
Eerste Grand Prix zege

In 1952 wordt hij tweede in de Grote Prijs van Italië en wint opnieuw enkele wedstrijden die niet in aanmerking komen voor het WK, met name de Goodwood Trophy en de Richmond Trophy.
In 1953 loopt hij bij een zware crash in een sportwagenrace in Lissabon een kwetsuur op aan de ruggegraat.
Eén jaar later, in 1954, wint hij opnieuw de Grote Prijs van Groot-Brittannië. Datzelfde jaar wint hij samen met Maurice Trintignant de 24 uren van Le Mans. Verder wint hij de niet voor het wereldkampioenschap meetellende Grote Prijzen in Bari en Bordeaux en de International Trophy.

González4
Overwinning in de 24 uren van Le Mans van 1954

In 1955 rijdt hij alleen de Grote Prijs van Argentinië, in 1956 alleen de Grote Prijzen van Argentinië en Groot-Brittannië.
Op 13 januari 1957 neemt González nog deel aan zijn thuis Grand Prix in Buenos Aires.
Dan duurt het tot 1960 voor hij weer aan de start komt van een Grote Prijs. Op 7 februari rijdt “El Cabezón” (“Fat Head”) in eigen land zijn 26e en laatste Formule 1 race. Hij eindigt als tiende in een Ferrari.
José Froilán González woont en leeft nog steeds in Buenos Aires en dook tot voor kort nog op bij Historic Race Festivals. In 2002 was hij nog een opgemerkte gast bij de Italiaanse Grote Prijs Formule 1.

Zondag 5 oktober 2008: twee jarige oud-wielrenners

Joseph Bruyere
Vandaag, zondag 5 oktober 2008, wordt de op 5 oktober 1948 in het Nederlandse Maastricht geboren voormalige Belgische wielrenner,
Joseph Bruyere, 60 jaar.
Hij was profwielrenner van 1970 tot 1980 en behaalde meer dan 30 overwinningen.
In 1969 won Bruyere de Ardense Pijl voor amateurs.
Het jaar daarop, in 1970, werd hij beroepsrenner bij Faemino-Faema, de ploeg van Eddy Merckx. Bruyere zal gedurende negen seizoenen de knecht van Merckx blijven en overal met hem de kamer delen.
In 1970 neemt hij voor het eerst deel aan de Ronde van Frankrijk. Ook in 1971 neemt hij deel aan de Tour.
In 1972 wint hij in Versailles de 19e etappe van de Ronde van Frankrijk. Hij eindigt de Tour als 26e.
In 1973 wordt hij derde in de GP van Fourmies in Frankrijk.
1974 wordt een topjaar voor Bruyere. Hij wint in Saint Fargeau samen met Merckx de proloog van Parijs-Nice en voor de eerste keer de Omloop Het Volk. In de Tour draagt hij gedurende drie dagen de gele trui.
Het jaar daarop, in 1975, wint hij de Ronde van de Middellandse Zee en voor de tweede opeenvolgende keer de Omloop Het Volk. In de Amstel Gold Race eindigt hij als derde.
In 1976 wint hij de Druivenkoers in Overijse maar vooral voor de eerste keer Luik-Bastenaken-Luik.
In 1977 volgt hij Eddy Merckx naar Fiat France en wordt tweede in het Nationaal Kampioenschap op de weg in Yvoir achter Michel Pollentier.
In 1978 rijdt Joseph Bruyere samen met Merckx voor C&A. Hij eindigt als tweede in de Ronde van de Middellandse Zee en wint voor de tweede keer Luik-Bastenaken-Luik.
Op 18 mei 1978 stopt Eddy Merckx met wielrennen. Twee maanden later wordt Joseph Bruyere vierde in de Ronde van Frankrijk nadat hij acht dagen lang de gele trui droeg.
Nadien deemstert hij weg. In 1980 wint hij voor de derde keer de Omloop Het Volk. Het is zijn laatste jaar als beroepsrenner.

Jan Lauwers
Nog vandaag wordt de op 5 oktober 1938 in Zemst geboren voormalige Belgisch wielrenner, Jan Lauwers, 70 jaar.
Hij was profwielrenner van 1962 tot 1967 en won drie etappes in de Ronde van Spanje.
In 1962 reed hij bij de Onafhankelijken en won de Grote Scheldeprijs in Schoten en de Schaal Sels. Verder werd hij tweede in het Nationaal Kampioenschap op de weg voor Onafhankelijken in Mortsel (Oude God) en derde in het Kampioenschap van Vlaanderen voor onafhankelijken in Gits.
In 1963 won hij twee ritten in de Rondevan Spanje, de vierde etappe naar Bilbao en de elfde etappe naar Barcelona.
Het jaar daarop, in 1964, won hij de GP Kanton Aargau in het Zwitserse Gippingen.
In 1966 won hij de GP Stad Vilvoorde en werd tweede in de Omloop der Vlaamse Gewesten.
In zijn laatste jaar als prof, in1967, won hij nog de negende etappe in de Ronde van Spanje naar Sitges en werd tweede in de Brabantse Pijl.

03-10-08

vrijdag 3 oktober 2008: geboortedag van Marcel Buysse en Tuur Decabooter

Marcel Buysse
Marcel Buysse

Vandaag, vrijdag 3 oktober 2008, is het precies 69 jaar geleden dat op 3 oktober 1939 in Gent de op 11 november 1889 in Wontergem geboren Vlaamse wielrenner Marcel Buysse, die prof was van 1909 tot 1926, op 49-jarige leeftijd overleed.
Zijn grote doorbraak kwam in 1912 met een knappe vierde plaats in de Ronde van Frankrijk.
Het jaar nadien, in 1913, won Buysse maar liefst zes ritten (Rit 4 naar La Rochelle, rit 7 naar Perpignan, rit 11 naar Genève, rit 12 naar Belfort, rit 14 naar Duinkerke en rit 15 naar Parijs) maar eindigde uiteindelijk slechts als derde omdat hij in de rit van Aix-en-Provence naar Nice in de afdaling van de Estérel zijn stuur brak. Daardoor verloor Buysse meer dan twee uur en meteen zijn kansen op de eindzege. Ondanks deze tegenslag zette hij toch de strijd voort en voltooide de Tour als een echt kampioen. Hij was gewoon enkele klassen beter dan de rest en won nog vier van de vijf resterende etappes. De opgelopen achterstand kon hij echter niet meer goedmaken.
Nadat Paul Deman in 1913 de eerste editie van de Ronde van Vlaanderen had gewonnen won Marcel Buysse in 1914 de tweede uitgave voor Henri Van Leerberghe en Pierre Van De Velde.
In de zomer van hetzelfde jaar werd hij nog tweede in de zevende etappe en derde in derde etappe van de Ronde van Frankrijk die gestart was op 28 juni 1914, de dag dat in Sarajevo Aartshertog Frans-Ferdinand van Oostenrijk en zijn vrouw Sophie werden vermoord. De ronde eindigde op 26 juli 1914 in Parijs. Een week later verklaarde Duitsland de oorlog aan Frankrijk…
De Eerste Wereldoorlog onderbrak zijn carrière.
In 1919 werd hij derde in de Ronde van Italië en een jaar later won hij er de achtste etappe met aankomst in Milaan.
Ook op de piste kende "De Grote" veel succes met een overwinning in de Zesdaagse van Brussel in 1920 en de Zesdaagse van Gent in 1922. In 1924 won hij ook de Zesdaagse van New York.
Na zijn carrière werd Marcel Buysse eigenaar van het Hotel Continental aan het Sint-Pietersstation in Gent. Tijdens de mobilisatiedagen van 1939 werd hij geveld door een hartaanval. Hij was amper 50 jaar oud.
Marcel Buysse is geen familie van zijn bekendere collega-renner en naamgenoot Achiel Buysse. Hij is wel de broer van Tourwinnaar Lucien Buysse - ongetwijfeld de succesvolste renner uit het geslacht Buysse, dat maar liefst elf renners voortbracht - Jules Buysse en Cyriel Buysse, vader van Norbert Buysse en Albert Buysse en oom van Marcel Buysse.

Arthur Decabooter
Arthur Decabooter

Ook vandaag wordt een andere wielrenner, Arthur Decabooter, 72 jaar. Proficiat!
Hij werd geboren in Welden bij Oudenaarde op 3 oktober 1936 en was beroepsrenner van 1959 tot 1967.
Arthur Decabooter won maar liefst drie maal de Ronde Van Vlaanderen. In 1955 als liefhebber, in 1958 als onafhankelijke en in 1960 als beroepsrenner voor Jean Graczyk en Rik Van Looy.
Hij won ook Dwars door Vlaanderen (1960), de Omloop Het Volk (1961), de E3 Prijs in Harelbeke (1961), Kuurne - Brussel – Kuurne (1964) en de Omloop der Vlaamse Gewesten (1967).
Hij schreef verder nog Nokere Koerse (1958 en 1965), de Dr. Tistaertprijs in Zottegem (1959), Schelde-Dender-Leie (1960) en de GP Briek Schotte (1961) op zijn naam.
In 1960 won hij één rit in de Ronde van België en twee ritten en het puntenklassement in de Ronde van Spanje. Een jaar later, in 1961, won hij één rit in de Ronde van Spanje.
In 1962 werd hij tweede in de elfde etappe van de Ronde van Frankrijk.
In 1966 won hij nog etappes in de Ruta del Sol en de Vierdaagse van Duinkerke.
Hij eindigde twee maal als derde in het Belgisch kampioenschap. In 1960 in Wanfercée-Baulet achter Frans De Mulder en Willy Vannitsen en in 1965 in Vilvoorde achter Walter Godefroot en Eddy Merckx.
Hij behaalde nog podiumplaatsen in Kuurne - Brussel - Kuurne (1959), de Omloop der Vlaamse Ardennen in Ichtegem (1959), Mandel - Leie - Schelde (1959), de Omloop der Vlaamse Gewesten (1962), de Omloop Het Volk (1964), het Kampioenschap van Vlaanderen in Koolskamp (1965) en de Schaal Sels (1962).
Arthur Decabooter was in zijn tijd de populairste renner in de Scheldestreek, het prototype van een echte "flandrien". Zijn stijl van koersen, zich met man en macht, met het hele lijf weren, liefst in de allerslechtste weersomstandigheden maakte elke wielerliefhebber geestdriftig. Zijn vurige stijl sprak ook de Spanjaarden aan die hem “El Toro” doopten, een naam om fier op te zijn in Spanje, waar de stier de grootste uitdager van de mans is.
Bij zijn afscheid van het peloton in 1967, vulden meer dan 7000 supporters het Gentse Kuipke voor de populaire Tuur.
Arthur Decabooter is de schoonbroer van Walter Godefroot. Zijn vrouw, Nicole Standaert, is een zuster van Godefroot’s vrouw Micheline. Het koppel kreeg één zoon en twee dochters.
In 1989 werd hij opa van Stefanie en in 1991 van Michèle Decabooter. Later nog werd hij opa van Arthur junior.

30-09-08

Autosport: Grote Prijs van Singapore: nabeschouwing

De tweevoudige Spaanse wereldkampioen Fernando Alonso heeft de eerste Grote Prijs van Singapore gewonnen, de 15e Grand Prix van het seizoen en de 800e Grote Prijs uit de geschiedenis van het wereldkampioenschap Formule 1.

Voor Alonso is het de 20e overwinning uit zijn carrière. Daarmee komt hij op gelijke hoogte met de wereldkampioen van 1998 en 1999, de Fin Mika Häkkinen die uitgerekend zondag zijn 40e verjaardag vierde, precies elf jaar nadat hij op zondag 28 september 1997 voor het eerst van op pole-position mocht vertrekken in de Grote Prijs van Luxemburg op de Nürburgring. Alonso heeft nog twee overwinningen minder dan Damon Hill die tiende staat in het totaal klassement van aantal overwinningen. Een plaatsje in de top 10 aller tijden ligt dus voor Alonso in het verschiet.

Voor Alonso is het ook zijn eerste Grand Prix zege van het seizoen en de eerste sinds de Grote Prijs van Italië op 9 september van vorig jaar. Het was ook zijn eerste overwinning voor Renault sinds 8 oktober 2006 in Japan. Het was tevens ook de 50e keer dat hij op het podium stond.

Hij is dit seizoen na Hamilton, Räikkönen, Massa, Kubica, Kovalainen en Vettel al de zevende verschillende winnaar. Dat is geleden van in 2003 toen acht verschillende rijders een Grand Prix wonnen: David Coulthard, Kimi Räikkönen, Giancarlo Fisichella, Michael Schumacher, Juan-Pablo Montoya, Ralf Schumacher, Rubens Barrichello en Fernando Alonso.

 

In zijn 50e Grote Prijs behaalt Nico Rosberg met zijn tweede plaats zijn beste resultaat ooit. Voordien was hij niet verder gekomen dan een derde plaats in de Grote Prijs van Australië, de eerste van het seizoen. Het was trouwens ook de eerste keer in zijn carrière dat Rosberg enkele ronden aan de leiding reed. Van de 18e tot en met de 28e ronde voerde hij gedurende 11 ronden het veld aan. Het is tevens de negende opeenvolgende keer dat Rosberg de finish haalt. Dat is evenveel als Bourdais en alleen Heidfeld en Kovalainen doen beter.

De eerste twee in de uitslag zetten dus hun beste resultaat van het seizoen neer.

 

De Brit Lewis Hamilton wordt in de McLaren-Mercedes derde en vergroot in de stand om het WK zijn voorsprong op Massa van één tot zeven punten. Het is nu al de zevende opeenvolgende keer dat Hamilton binnen de punten eindigt. Sinds zijn overwinning in de Grote Prijs van Groot-Brittannië begin juli scoorde hij elke keer.

 

En na Rosberg op de tweede plaats volgen er op de vierde, vijfde en zesde plaats opnieuw drie Duitsers: Timo Glock eindigt in de Toyota als vierde en Sebastian Vettel in de Toro Rosso als vijfde. Vettel scoort voor de vierde opeenvolgende keer punten.

 

Nick Heidfeld bereikte in zijn BMW Sauber alweer de finish. Hij gaf dit jaar nog geen enkele keer op. Sinds de Grote Prijs van China, binnen acht dagen precies een jaar geleden, moest hij geen enkele keer de strijd staken. Dat zijn dus al 17 Grote Prijzen op rij. Hij evenaart daarmee de prestaties van Niki Lauda (Monaco 1975 – Zweden 1976), Rubens Barrichello (Japan 2003 – China 2004) en Fernando Alonso (China 2006 – België 2007). Nog beter deden het: Michael Schumacher 24x (Hongarije 2001 – Maleisië 2003), Rubens Barrichello 23x (Spanje 2005 – Groot-Brittannië 2006), Fernando Alonso 22x (Frankrijk 2005 – Duitsland 2006) en nogmaals Michael Schumacher 18x (San Marino 2003 – Spanje 2004).

In de stand nadert Heidfeld tot op één puntje van de vierde plaats van Raikkonen. Zijn beste resultaat in de eindstand van een WK behaalde de Duitser vorig jaar toen hij vijfde werd. Alleen die ene overwinning ontbreekt na zeven tweede plaatsen nog op zijn palmares.

En het wordt niet alleen voor Heidfeld een succes maar ook voor BMW Sauber dat nu al 32 wedstrijden na elkaar punten scoort. Als ze dat ook binnen twee weken in Japan doen komen ze gelijk met de Ferrari reeks van San Marino 2003 tot Maleisië 2005 op de derde plaats aller tijden te staan.

 

David Coulthard scoort met zijn zevende plaats voor de tweede keer dit seizoen punten. Nog drie races heeft de Schot te gaan…

 

De Japanner Kazuki Nakajima eindigt in de Williams als achtste nadat hij in de kwalificatieritten het beste resultaat uit de carrière had neergezet. Hij startte als tiende in zijn 16e Grote Prijs.

 

Jenson Button eindigt in zijn 150e race – hij debuteerde op 12 maart 2000 in de GP van Australië - net buiten de punten met zijn negende plaats. Jammer. Hij eindigde dit seizoen nog maar één keer binnen de eerste acht, namelijk op de zesde plaats in Spanje.

 

Slechts een elfde plaats voor de Pool Robert Kubica in de BMW Sauber en dit nadat hij de vorige vijf Grote Prijzen telkens punten scoorde.

 

Twaalfde plaats voor de Fransman Sébastien Bourdais in de Toro Rosso. Het is de negende opeenvolgende keer dat Bourdais de finish haalt. Dat is evenveel als Rosberg en alleen Heidfeld en Kovalainen doen beter.

 

Kimi Raikkonen crasht zijn Ferrari tegen de muur in de vierde laatste ronde is nu al drie races na elkaar zonder punten. Hij heeft 27 punten achterstand op Hamilton en met nog maximaal 30 punten te verdienen is de kans dat hij zijn wereldtitel verlengd zo goed als nihil geworden.

Met de opgave van Raikkonen op vier ronden van het einde komt er meteen een einde aan een reeks van 46 wedstrijden waarbij telkens een Ferrari piloot punten scoorde, een reeks die begon met de Grote Prijs van San Marino op 23 april 2006 en de overwinning van Michael Schumacher. In de wedstrijd daarvoor, de Grote Prijs van Australië, moesten zowel Michael Schumacher als Felipe Massa de strijd staken na een ongeval. Ferrari behoudt wel nog altijd het record met 55 wedstrijden tussen Maleisië 1999 en Maleisië 2003 waarin ze punten scoorden.

 

Na het blunderen van Massa werden de twee andere Brazilianen Rubens Barrichello in de Honda en Nelsinho Piquet in de Renault tot opgave gedwongen. Voor Piquet was het al de achtste opgave van het seizoen en de zesde maal door een stuurfout!

Ook de Duitser Adrian Sutil in de Force India gaf al vijf maal op door een ongeval.

 

Opgave ook van de Italiaan Jarno Trulli in de Toyota nadat hij 13x op rij aan de finish kwam.

 

De wedstrijd gaf precies het tegenovergestelde resultaat als de kwalificatieritten. Alonso wint de wedstrijd nadat hij met een 15e tijd tijdens de kwalificaties dit seizoen nog nooit slechter had gepresteerd.

En dit terwijl Massa zijn eerste pole sinds 23/08/2008 in de GP Europa behaalde. Het was zijn vijfde pole van het seizoen, dat is evenveel als Lewis Hamilton. Het was tevens de 14e pole uit zijn carrière waardoor hij op gelijke hoogte komt met Alberto Ascari, James Hunt en Ronnie Peterson. Hij nadert tot op twee plaatsen van zijn Finse ploegmaat Kimi Raikkonen. Hij is nu ook Rubens Barrichello voorbijgestoken (13). Van alle actieve piloten hebben alleen Fernando Alonso (17) en zoals gezegd Raikkonen (16) meer pole’s achter hun naam staan. In de race liep het echter volkomen mis tijdens de eerste pitstop.