20-06-11

Vandaag, maandag 20 juni 2011, wordt de voormalige Duitse Formule 1-coureur Paul Pietsch 100 jaar!

weet dat vandaag, maandag 20 juni 2011, de op 20 juni 1911 in Freiburg geboren Duitse voormalig Formule 1-coureur die in de jaren ’30 nog in de Duitse zilverpijlen van Mercedes-Benz en Auto Union heeft gereden, Paul Pietsch 100 jaar wordt! Proficiat!
Op 17 juli 1932 stond hij in een Bugatti aan de start van zesde Grote Prijs van Duitsland op de toen nog maar vijf jaar eerder voltooide Nürburgring. Aan de start van die wedstrijd verschenen ook legendarische namen zoals Rudolf Caracciola, Tazio Nuvolari, René Dreyfus en Louis Chiron.
Tijdens de Grote Prijs van Duitsland van 1939 op diezelfde Nürburgring reed Pietsch zelfs aan de leiding tot hij door technische problemen terugviel naar een derde plaats. Die wedstrijd werd trouwens gewonnen door Caracciola maar het is bijna niet te geloven dat er vandaag dus nog altijd iemand in leven is die samen reed met vooroorlogse legenden als Hans Stuck, Bernd Rosemeyer, Manfred von Brauchitsch, Luigi Fagioli, Achille Varzi, Philippe Étancelin, Hermann Lang, Piero Taruffi, Richard Seaman, Raymond Sommer en Luigi Villoresi.
Tussen 1950 en 1952 nam Pietsch nog deel aan drie Grote Prijzen die meetelden voor het toen pas opgerichte Wereldkampioenschap Formule 1, maar hij moest driemaal opgeven.

nurburgring51pietch.jpg
Paul Pietsch in een hachelijke positie tijdens de Grote Prijs van Duitsland in 1951!

 

14:03 Gepost door dutje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-04-11

Vandaag, zaterdag 2 april 2011, wordt de Australische voormalige autocoureur en drievoudige wereldkampioen Formule 1 Jack Brabham 85 jaar!

Vandaag, zaterdag 2 april 2011, wordt de op 2 april 1926 in het Australische Sydney geboren Australische voormalige autocoureur en drievoudige wereldkampioen Formule 1, Jack Brabham 85 jaar! Hartelijk gefeliciteerd!

Jack Brabham portret.jpg

Tussen 1955 en 1970 nam hij deel aan 126 Grote Prijzen.

1959-Verenigde Staten-Jack Brabham.jpg
Grote Prijs van de Verenigde Staten in 1959 op Sebring.
Jack Brabham duwt zijn zonder benzine gevallen Cooper/Climax naar een vierde plaats en zijn eerste wereldtitel.


Zijn eigen Brabham-team bleef nog tot en met de Grote Prijs van Hongarije in 1992 actief in de Formule 1. Daarna kon het zijn schulden niet meer betalen en wierp het de handdoek in de ring.

Jack Brabham laatste overwinning.jpg
Jack Brabham in zijn eigen Brabham BT33 tijdens de Grote Prijs van Zuid-Afrika in 1970 waar hij de laatste van zijn 14 overwinningen boekte.


Jack Brabham is na de dood van de Argentijn Juan Manuel Fangio op 17 juli 1995 de oudst nog levende oud-wereldkampioen Formule 1.

Jack Brabham laatste wedstrijd.jpg
Jack Brabham tijdens zijn laatste wedstrijd: de Grote Prijs van Mexico op 25 oktober 1970. Brabham was toen al 44 jaar.


De laatste oud-wereldkampioen die overleed was de Amerikaan Phil Hill, wereldkampioen Formule 1 in 1961, die op 28 augustus 2008 op 81-jarige leeftijd overleed.
Na Jack Brabham volgen de 77-jarige John Surtees (Wereldkampioen Formule 1 in 1964), de 71-jarige Jackie Stewart (Wereldkampioen Formule 1 in 1969, 1971 en 1973), de 71-jarige Mario Andretti (Wereldkampioen Formule 1 in 1978), de 64-jarige Emerson Fittipaldi (Wereldkampioen Formule 1 in 1972 en 1974) en de 62-jarige Niki Lauda (Wereldkampioen Formule 1 in 1975, 1977 en 1984).

11:11 Gepost door dutje in autosport | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-03-11

Vandaag, dinsdag 15 maart 2011, is het precies 40 jaar geleden dat Jean-Pierre "Jempi" Monseré verongelukte.

Vandaag, dinsdag 15 maart 2011, is het precies 40 jaar geleden dat op 15 maart 1971 tijdens de Grote Jaarmarktprijs in Retie onze landgenoot en toenmalig wereldkampioen wielrennen Jean-Pierre "Jempi" Monseré om het leven kwam op de weg van Lille naar Gierle. Hij was pas 22 jaar.

 

Monseré was geboren in Roeselare op 8 september 1948.

 

In 1968 werd hij Belgisch kampioenschap wielrennen voor militairen, werd tweede in het Belgisch kampioenschap wielrennen voor elite zonder contract en 6e op de Olympische wegwedstrijd van 1968 in Mexico. 

 

In september 1969 werd hij profrenner en een maand later won hij als 20-jarige al de Ronde van Lombardije.

 

Jempi Monsere wereldkampioen.jpg
Wereldkampioen


Op 16 augustus 1970 werd hij in Leicester wereldkampioen bij de profs, in de Belgische ploeg met Walter Godefroot, Eddy Merckx en Roger De Vlaeminck.

Jempi Monsere dood.jpgJuist na het ongeval

 

Amper 7 maanden later kwam er bruusk een einde aan zijn leven tijdens de wielerwedstrijd in Retie als lichte voorbereiding op de wielerklassieker Milaan-San Remo. De eventjes achterop fietsende Monseré kwam met zo'n 45 km/u frontaal in botsing met een auto die bij de graskant wachtte tot alle renners voorbijgereden zouden zijn. Hij overleed ter plaatse volgens de medische diagnose aan een nekslag; er wordt vermoed dat hij seconden voor de aanrijding had omgekeken en de auto te laat had opgemerkt. Bij deze lokale wedstrijd werd door politie, Rijkswacht en koersorganisatie geblunderd: men had het niet nodig geacht het gewone verkeer van het koersparcours gescheiden te houden. Volgens de toen geldende reglementering trof de bestuurster van de wagen in elk geval geen fout.

  

Jempi Monsere monument.jpg
Monument op de plaats waar het ongeval gebeurde

met zijn zoontje Giovanni.jpg
Met zoontje Giovanni


In 1976 kwam de zevenjarige Giovanni Monseré, zijn zoontje, om het leven nadat hij werd aangereden door een auto. Giovanni reed met de fiets die hij voor zijn eerste communie had gekregen van Freddy Maertens. Hij ligt begraven bij zijn vader in Roeselare.
 

  

  

 


 

08:33 Gepost door dutje in wielrennen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-03-11

Vandaag, donderdag 10 maart 2011, worden de voormalige Belgische wielrenners Martin Van Den Bossche en Willy Van Neste respectievelijk 70 en 67 jaar! Proficiat!

Vandaag, donderdag 10 maart 2011, wordt de op 10 maart 1941 in Hingene in Klein-Brabant geboren voormalige Belgische wielrenner Martin Van Den Bossche 70 jaar! Proficiat!

 

Martin Van Den Bossche.jpg
 Martin Van Den Bossche

 

Martin Van Den Bossche was prof tussen 1963 en 1974. Hij was vooral een sterk klimmer en ronderijder. In 1970 eindigde hij als 3e in het eindklassement van de Ronde van Italië en won tevens het bergklassement. Datzelfde jaar werd hij 4e in de Ronde van Frankrijk.

 De eerste vijf van de Tour van 1970.jpgDe eerste vijf van de Tour van 1970.
De eerste vijf van de Tour van 1970, v.l.n.r. Joop Zoetemelk (2de), winnaar Eddy Merckx,
Gösta Pettersson (3de), Martin Van Den Bossche (4de) en Rinus Wagtmans (5de).

 

Martin Van Den Bossche was vijf jaar lang de ploegmaat van Eddy Merckx, twee jaar bij Faema (1968-1969) en drie jaar bij Molteni (1971–1973). Daardoor behoorde hij samen met o.a. Vic Van Schil, Jos Spruyt, Roger Swerts, Frans Mintjens, Joseph Bruyere, Jos Huysmans, Jos De Schoenmaecker, Julien Stevens, Roger Rosiers, Ludo Delcroix en Karel Rottiers.

 

Willy Van Neste.jpg
Willy Van Neste

 

Een generatiegenoot van Martin Van Den Bossche was Willy Van Neste. Geboren in het West-Vlaamse Zwevezele op 10 maart 1944 wordt hij vandaag 67 jaar! Eveneens proficiat! Van Neste was beroepsrenner tussen 1966 en 1976. In 1967 won hij een etappe in de Ronde van Frankrijk en de GP van Fourmies. In 1968 werd hij tweede in Gent-Wevelgem en vijfde in de Ronde van Italië. Ook voor hem was 1970 een mooi jaar met eindwinst in de Vierdaagse van Duinkerke en een tweede plaats in de Amstel Gold Race. In 1972 won hij het Kampioenschap van Zürich.

11:34 Gepost door dutje in wielrennen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-03-11

75 jaar geleden werd de Schotse autocoureur Jim Clark geboren!

Vandaag is het precies 75 jaar geleden dat de Schotse Formule 1-coureur Jim Clark werd geboren.

Jim Clark
Jim Clark


Hij werd tweemaal wereldkampioen Formule 1, in 1963 en 1965. In dat laatste jaar won hij ook de legendarische 500 Mijlen van Indianapolis. Daarmee is hij samen met Emerson Fittipaldi, Graham Hill, Mario Andretti en Jacques Villeneuve de enige autocoureur die dit voor elkaar kreeg.

Jim Clark Indianapolis 1965.jpg
Jim Clark op weg naar de overwinning in de 500 mijlen van Indianpolis in 1965


Clark won tussen 1962 en 1968 25 Grote Prijzen. Hij won o.a. vier maal op rij (1962-1965) de Grote Prijs van België op hun toen nog razendsnelle maar aartsgevaarlijke oude circuit van Francorchamps en vijf maal de Grote Prijs van Groot-Brittannië.

Jim Clark Francorchamps.jpg
Op weg naar de overwinning in de Grote Prijs van België 1962 in Francorchamps


Clark werd beschouwd als de beste autoracer van zijn tijd, vergelijkbaar met Juan Manuel Fangio in de jaren vijftig, Ayrton Senna in de vroege jaren negentig en Michael Schumacher in de periode 1994-2006.

Jim Clark net voor het ongeval.jpg
Net voor het fatale ongeluk...

wrak Jim Clark.jpg
Na het ongeluk. Het wrak...


Op 7 april 1968 verongelukte hij tijdens een totaal onbelangrijke Formule 2-wedstrijd op het Duitse circuit van Hockenheim.

Hockenheim voor en na.jpg
Na het ongeval werd op de plaats waar Jim Clark van de baan ging een chicane aangebracht


Clark werd 32 jaar.

kruisje en memorial.jpg
Het kruisje dat jarenlang, verloren in het bos, de plaats markeerde waar Jim Clark verongelukte, is nu vervangen door een heus memoriaal.

Graf.jpg
Zijn graf in het Schotse Chirnside

16:40 Gepost door dutje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-02-11

Reinier Paping wordt 80!

Vandaag wordt de op 18 februari 1931 in het Nederlandse Dedemsvaart geboren Nederlandse ijsschaatser Reinier Paping 80 jaar! Paping is bekend geworden als de winnaar van de legendarische Elfstedentocht op 18 januari 1963, één van de koudste dagen in de Nederlandse geschiedenis.
Deze editie was de twaalfde Elfstedentocht sinds het ontstaan ervan in 1909 en wordt beschouwd als de zwaarste ooit.

In de barre winter van 1963 vroor het op 18 januari bij de start -18° Celsius bij zwakke wind. Om 9 uur was de temperatuur opgelopen tot ongeveer -4° Celsius, maar een oostnoordoostenwind stak rond die tijd op en nam geleidelijk toe tot krachtig. De temperatuur daalde van -6° Celsius om 11 uur tot -10° Celsius tegen middernacht. De combinatie van matige vorst met de krachtige en af en toe harde oostenwind zorgde voor een zeer lage gevoelstemperatuur. Daarnaast was er veel stuifsneeuw, terwijl over Friesland al een pak van 20 cm sneeuw lag. Het ijs was op veel plekken amper begaanbaar. In het ijs zaten ontelbare scheuren, hobbels en spleten.
Bij de start in Leeuwarden liep het al bijna grondig mis. Het publiek, dat ook in groten getale het ijs op kwam, zorgde voor een te zware druk. Scheuren verschenen in het ijs waardoor water naar boven kwam. Snel schoof de massa naar de kant. De vele scheuren op het ijs zorgden ervoor dat iedereen die snelheid probeerde te maken al snel ten val kwam.
Ook aan de aankomst stond een grote mensenmassa op het ijs dat daardoor op het punt stond te breken wat een grote ramp tot gevolg zou hebben. Het lukte de politie en het Elfstedenbestuur niet om de massa op de wal te laten toekijken.
Toen er twee helikopters landden met koningin Juliana en prinses Beatrix aan boord, werd vanwege het gevaar wijselijk besloten om de koningin en de prinses de finish vanaf de kant te laten bekijken.
Ondertussen had de schijnbaar onvermoeibare Paping tussen Bolsward en Harlingen zijn medegezellen in de steek gelaten. Met nog iets minder dan 100km te gaan stond hij er alleen voor. In Harlingen had hij drie minuten voorsprong, in Franeker –op 70km van de aankomst- 11 minuten.
Het traject van Bartlehiem naar Dokkum wordt twee keer afgelegd, de eerste keer op weg van Franeker naar Dokkum en de tweede keer weer terug in de richting van de finish in Leeuwarden. Toen de achtervolgers Jeen van den Berg en Jan Uitham op hun tocht naar Dokkum leider Paping -die alweer op de terugweg was- tegenkwamen, verloren zij de hoop dat zij hem nog zouden kunnen inhalen.
Reinier Paping kwam na 10 uur en 59 minuten over de finish. Na 22 minuten kwam de nummer twee binnen, Jan Uitham. Jeen van den Berg was derde.

Reinier Paping wint Elfstedentocht.jpg
Reinier Paping wint Elfstedentocht

 

Terwijl Paping toegejuicht werd waren de andere schaatsers nog bezig met het afleggen van deze Tocht der Tochten. Het weer werd slechter en slechter. Schaatsers hadden moeite om de goede richting te vinden en veel werden sneeuwblind. Anton Verhoeven –de grote favoriet die eerder al de Elfstedentocht van 1947, 1954 en 1956 had gereden- botste zelfs blindelings tegen een woonschuit op. Vaak bonden de rijders de schaatsen af om gedeelten te voet af te leggen. Het uitvalpercentage van de tocht is legendarisch geworden. Van de 568 wedstrijdrijders wisten slechts 57 binnen de vereiste 2 uur na de winnaar binnen te komen. Van de 9294 toertochters die aan de tocht waren begonnen kregen er aan het eind van de dag slechts 69 het Elfstedenkruisje dat wordt uitgereikt aan schaatsers die de Elfstedentocht tot een goed einde brengen.

Krantenartikel Elfstedentocht 1963.jpg
Krantenartikel Elfstedentocht 1963

 

Naast Paping zijn ook Jan Uitham en Jeen van den Berg nog in leven. Zij zijn respectievelijk 86 en 83 jaar oud.
In 2009 werd de speelfilm “De Hel van '63” gemaakt over de Elfstedentocht van 1963.

De Hel van 63.jpg
De Hel van '63

08:22 Gepost door dutje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-09-10

Sportdames!

Het viel mij op dat enkele oudere sportvrouwen afgelopen week verrassende sportprestaties hebben neergezet.

In maart 1989 werd de Japanse tennisspeelster Kimiko Date profspeelster en was tijdens haar eerste carrière actief tot 1996. In die periode heeft zij nog gespeeld tegen speelsters als Steffi Graf, Monica Seles, Arantxa Sánchez, Lindsay Davenport, Gabriela Sabatini, Mary Joe Fernandez, Amy Frazier, Jana Novotná en onze Sabine Appelmans.

 Kimiko Date.jpg
Kimiko Date

In 2008 maakte Date op 37-jarige leeftijd een comeback.
Op 25 mei van dit jaar klopte ze in de eerste ronde van het tennistoernooi van Roland Garros het negende reekshoofd, ex-nummer 1 en de finaliste van de twee voorafgaande jaren, Dinara Safina. Ze was toen 39. Ze verloor de eerste set en kwam in de tweede set 4-2 achter. Uiteindelijk won Date die set nog met 4-6. In de derde set stond ze zelfs 4-1 achter om toch nog de set én de wedstrijd te winnen met 7-5. In de tweede ronde werd ze uitgeschakeld door de Australische Jarmila Groth.
In Wimbledon werd ze in de eerste ronde uitgeschakeld door de Roemeense Alexandra Dulgheru.
Voor de US Open werd ze nummer 50 op de WTA-ranglijst, de oudste speelster in de Top 50 sinds Billie Jean King in 1984. 

Op het toernooi zelf werd ze alweer in de eerste ronde uitgeschakeld door de Russische Svetlana Kuznetsova, in 2004 nog de winnares van de US Open.
In Seoel, waar ze vorig jaar won, verloor ze in de kwartfinales van de Hongaarse Agnes Szavay.

Afgelopen maandag dan klopte Kimiko Date op het toernooi van Tokio in de eerste ronde de winnares van vorig jaar, Maria Sharapova. Op dinsdag 28 september, de dag waarop Kimiko Date 40 jaar werd, klopte ze in de tweede ronde van het toernooi van Tokio de Slovaakse Daniela Hantuchová. Gisteren werd ze in de derde ronde uitgeschakeld door de Italiaanse Francesca Schiavone.

Wat Kimiko Date voor mij extra interessant maakt, is dat ze sinds 1 december 2001 getrouwd is met de Duitse autopiloot Michael Krumm die tussen 1992 en 1994 actief was in de Formule 3. Later schakelde hij over naar de GT-racerij. In 2002 werd hij derde in de 24 uren van Le Mans. Afgelopen jaar nam hij in een Nissan GT-R GT1 van het Brits-Japanse team Sumo Power deel aan het FIA GT1 Wereldkampioenschap. Met nog drie races te gaan staat hij samen met zijn ploegmaat Peter Dumbreck gedeeld zevende in de stand.
michael krumm.jpg
Michael Krumm


Een tweede sportvrouw die al sinds 1979 -31 jaar geleden- aan de top presteert is de nu 51-jarige Française Jeannie Longo. Gisteren werd zij op het wereldkampioenschap tijdrijden in Australië vijfde nadat ze een hele tijd de snelste chrono achter haar naam had staan. Ze behaalde de wereldtitel tijdrijden al vier maal (in 1995, 1996, 1997 en 2001).

 Jeannie Longo.jpg
Jeannie Longo

De erelijst van Longo is indrukwekkend. Zo werd ze ook 5x wereldkampioen op de weg (in 1985, 1986, 1987, 1989 en 1995) en niet minder dan 15x kampioen van Frankrijk (van 1979 tot 1989 en in 1992, 1995, 2006 en 2008). Ook het Frans kampioenschap tijdrijden schreef ze 9x op haar naam (in 1995, 1999, 2001, 2002, 2003, 2006, 2008, 2009 en 2010).
Longo heeft sinds 1984 aan alle Olympische Spelen meegedaan. Haar totale aantal deelnames aan de Spelen staat hiermee op zeven. Ze haalde zilver op de Olympische wegrit in 1992 in Barcelona en werd Olympisch kampioen in 1996 in Atlanta waar ze ook zilver behaalde in de Olympische tijrit. In die discipline haalde ze in 2000 in Sydney nog brons. Bij de Olympische Spelen van 2008 in Peking werd ze op 49-jarige leeftijd nog vierde op de wegtijdrit en miste daarbij op twee seconden het brons.
Longo won 3x de Tour Cycliste Feminin –de Ronde van Frankrijk voor vrouwen-, namelijk in 1987, 1988 en 1989.
In november 2000 zette ze in Mexico City het werelduurrecord op haar naam (45.094 km/h). Drie jaar later werd het gebroken door de huidige Nederlandse werelduurrecordhoudster Leontien Zijlaard-Van Moorsel.
Verder behaalde Longo ook titels op de baan en in het mountain biken!
Longo boekte meer dan 900 zeges en met haar 13 wereldtitels heeft ze bovendien meer gepresteerd dan welke (ook mannelijke) profwielrenner ook.

Jeannie Longo is getrouwd met haar trainer Patrice Ciprelli, met wie ze een vrouwenwielerploeg uitbouwt.

Ze speelt ook piano en nam ooit deel aan het internationaal piano festival van Besançon.

Longo heeft ook een academische graad in de wiskunde en een doctoraat sport management.

11:47 Gepost door dutje in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tennis, wielrennen |  Facebook |

21-09-10

Vandaag, 21 september 2010, wordt Kenneth McAlpine 90 jaar!

Vandaag, 21 september 2010, wordt de voormalige Engelse Formule 1-coureur Kenneth McAlpine 90 jaar oud wordt! Proficiat!

Kenneth Mcalpine.jpg

McAlpine nam tussen 19 juli 1952 en 16 juli 1955 deel aan zeven Grote Prijzen. Hij debuteerde tijdens de Grote Prijs van Engeland en werd 16e. Zijn beste  resultaat was een 13e plaats in de Grote Prijs van Duitsland in 1953.

Kenneth McAlpine is de vierde oudste nog levende Formule 1-piloot die ooit deelname aan een Grand Prix die meetelde voor het wereldkampioenschap Formule 1.
De anderen drie zijn:
1. Paul Pietsch (Dui) is 99 jaar oud. Hij nam voor de Tweede Wereldoorlog al deel aan Grote Prijs waarin hij samen reed met legendarische namen als Alberto Ascari, Rudolf Caracciola, Louis Chiron, Luigi Fagioli, Juan Manuel Fangio, Giuseppe Farina, José Froilán González (ook nog in leven !), Hermann Lang, Pierre Levegh, Tazio Nuvolari, Bernd Rosemeyer, Richard Seaman, Hans Stuck, Piero Taruffi, Achille Varzi, Manfred von Brauchitsch en vele anderen! Zijn hoogtepunt beleefde hij tijdens de Grote Prijs van Duitsland in 1939 toen hij aan de leiding lag maar met een mechanisch defect werd teruggeslagen naar de derde plaats.
2. Robert Manzon (Fra) is 93 jaar oud. Hij reed tussen 1950 en 1956 29 Grote Prijzen. Zijn beste resultaat is twee derde plaatsen: in 1952 in België en in 1954 in Frankrijk. Samen met José Froilán González (87 jaar) is hij de enige nog levende deelnemer van de Grote Prijs van Monaco 1950, de tweede Grote Prijs ooit die meetelde voor het wereldkampioenschap Formule 1. Van de eerste Grote Prijs voor het wereldkampioenschap Formule 1 die ooit werd verreden -de Grote Prijs van Groot-Brittannië op 13 mei 1950- is na de dood van Tony Rolt op 6 februari 2008 niemand meer in leven.
3. Andre Guelfi (Fra) is 91 jaar oud. Hij reed slechts één Grote Prijs, die van Marokko in 1958. Hij werd er 15de. Uitgerekend deze wedstrijd werd gekenmerkt door een reeks zware ongevallen. Zo werden de Fransman François Picard -voor wie dit ook zijn eerste en enige Grote Prijs zou worden- en onze landgenoot Olivier Gendebien zwaar gekwetst na een ongeval. Erger was de Brit Stuart Lewis-Evans er aan toe. Zijn wagen vloog na een crash in brand. Hij werd naar een ziekenhuis in Engeland gevlogen, waar hij zes dagen later overleed.

13:43 Gepost door dutje | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-06-10

Vandaag, vrijdag 11 juni 2010, is het precies 55 jaar geleden dat tijdens de 24 uren van Le Mans het zwaarste ongeval uit de autosportgeschiedenis gebeurde

Twee uur na de start van de wedstrijd -rond 18u26- reed de Fransman Pierre Levegh aan het einde van de 35e ronde vlak achter de Jaguar van één van zijn grote concurrenten Mike Hawthorn die op de eerste positie reed. Hawthorn had zojuist de langzamere Austin-Healey van Lance Macklin ingehaald toen hij begon af te remmen voor zijn pitstop. De plotselinge remactie van Hawthorn zorgde ervoor dat de zojuist ingehaalde Austin-Healey moest uitwijken naar het midden van de baan, zodat hij de Jaguar kon ontwijken. Helaas zag Lance Macklin de snel naderende Pierre Levegh niet die geen tijd meer had om te reageren en de linker achterkant van de auto van Macklin raakte. De Mercedes van Levegh werd gelanceerd naar de linkerkant van de baan, waar hij een dam van aarde in boorde welke bedoeld was om de toeschouwers te beschermen. De onderdelen van de auto werden door de impact losgeslingerd en de motorkap, de vooras en vooral het zware motorblok belandden in het publiek. Uiteindelijk scheurde ook nog de brandstoftank waardoor de hele omgeving van het wrak in een vuurzee werd gedompeld.
Levegh werd bij het ongeval uit zijn auto geslingerd en brak met een fatale val zijn schedel. Macklin overleefde het ongeluk en overleed in 2002. Zijn ploegmaat Les Leston is nog steeds in leven. Hij is 89 jaar.
Tijdens de nacht, nadat het aantal overleden toeschouwers was vastgesteld en doorgegeven was aan het Mercedes-Benz hoofdkantoor in Stuttgart, kwam de officiële order binnen om de twee overgebleven Mercedes racewagens, bestuurd door Juan Manuel Fangio/Stirling Moss en Karl Kling/André Simon, zich met directe ingang terug te trekken uit de race uit respect voor de slachtoffers. Op dat moment reed Mercedes aan kop met een ronde voorsprong op Jaguar.
Mike Hawthorn en het Jaguar team bleef in de wedstrijd omdat zij vonden dat ze niet verantwoordelijk waren voor de crash. Hawthorn won de race met zijn teamgenoot Ivor Bueb, maar vierden dit niet uit respect. Hawthorn overleed in 1959 na een ongeluk op de openbare weg, zijn ploegmaat Ivor Bueb verongelukte datzelfde jaar tijdens een Formule 2-race op het circuit van Clermont-Ferrand.
De Amerikaan John Fitch was de ploegmaat van Levegh en stond op het punt het stuur over te nemen toen het ongeval gebeurde. Fitch leeft nog altijd. Hij is 92 jaar. Van de andere betrokkenen zijn naast Les Leston alleen de Mercedesrijders Stirling Moss (80 jaar) en André Simon (90 jaar) nog in leven.

15:17 Gepost door dutje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: autosport, 24 uren van le mans |  Facebook |

02-06-10

Vandaag, woensdag 2 juni 2010, is het precies 40 jaar geleden dat Bruce McLaren verongelukte

Vandaag, woensdag 2 juni 2010, is het precies 40 jaar geleden dat de Nieuw-Zeelandse autocoureur en –constructeur Bruce McLaren op 2 juni 1970 tijdens het testen van een CanAm racewagen op het circuit van Goodwood in Engeland om het leven kwam.

 Goodwood
Het Bruce McLaren memorial in de memorial garden op het circuit van Goodwood

Op de Lavant Straight, net voor Woodcote corner, ging het mis en spinde de auto van de baan. De wagen crashte met hoge snelheid op een betonnen platform. Bruce McLaren overleefde de klap niet. Hij was 32 jaar oud.

Bruce Mclaren
Bruce Mclaren

CanAm is de afkorting van de Canadian-American Challenge Cup, een sportwagenkampioenschap dat tussen 1966 en 1974 werd gehouden. Er werden maar weinig beperkingen opgelegd waaraan de wagens moesten voldoen zodat de snelheden heel hoog lagen. Bruce McLaren –die het jaar ervoor de titel had behaald in de CanAm Series- bouwde zijn eigen wagens om aan dit kampioenschap deel te nemen.

Mclaren M8D
D
e Mclaren M8D: Bruce McLaren verongelukte toen hij dit type auto aan het testen was

Het ongeluk gebeurde minder dan twee weken voor de eerste race van de CanAm series 1970 toen hij de nieuwe McLaren M8D testte.

Bruce McLaren debuteerde in de Formule 1 in 1958 tijdens de Grote Prijs van Duitsland op de legendarische Nürburgring waar hij meteen vijfde werd.

eerste zege
Zijn eerste zege in de Grote Prijs van de Verenigde Staten in 1959.

Zijn eerste Grand Prix-zege kwam er in 1959 in de Grote Prijs van de Verenigde Staten, de enige keer trouwens dat die op het circuit van Sebring werd verreden.

In 1960 werd hij vicewereldkampioen in een Cooper-Climax achter zijn Australische ploegmaat Jack Brabham.

Net als Brabham –die sinds 1963 met zijn zelf gebouwde wagen deelnam aan het wereldkampioenschap Formule 1- begon McLaren te dromen van een eigen wagen. Tussen 1963 en 1966 was hij bezig met zijn eigen F1 auto-ontwerp. In de Grote Prijs van Monaco 1966 was het eindelijk zover. Hij kwalificeerde zich als tiende maar moest in de wedstrijd al na negen ronden opgeven met technische problemen.

zege met McLaren in België
Enige overwinning in een McLaren M7A-Ford Cosworth DFV 3.0 V8

Op 9 juni 1968 won hij op het oude tracé van Francorchamps de Grote Prijs van België. Het zou zijn eerste en enige overwinning worden in zijn eigen wagen. Het was zijn vierde en laatste Grand Prix-zege. Tevens was hij de tweede piloot na Brabham die in 1966 in Frankrijk eveneens in een eigen wagen van eigen makelij een Grand Prix won.

Zijn team bleef na zijn dood bestaan en groeide uit tot één van de meest succesvolle teams uit de geschiedenis van de Formule 1. Tot op de dag van vandaag behaalde het acht maal de wereldtitel bij de constructeurs, werden er acht piloten in totaal 13 maal wereldkampioen in een McLaren en boekte het team 166 overwinningen. Afgelopen zondag nog, won oud-wereldkampioen Lewis Hamilton in een McLaren de Grote prijs van Turkije.

21:39 Gepost door dutje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: formule 1, mclaren, autosport, bruce mclaren, canam |  Facebook |