26-02-13

Dinsdag 26 februari 2013: Robert La Caze wordt 96 jaar!

Vandaag, dinsdag 26 februari 2013, wordt de op 26 februari 1917 in Parijs geboren Frans-Marokkaanse Formule 1-coureur Robert La Caze 96 jaar! Proficiat!
Na de dood van Paul Pietsch op 100-jarige leeftijd op 31 mei 2012 is La Caze de oudst nog levende Formule 1-coureur.

Robert La Caze.jpg
Robert La Caze

Robert La Caze reed weliswaar slechts één Grote Prijs. Hij had in de jaren '50 al aan verschillende autowedstrijden in Marokko deelgenomen waarbij hij races zoals de GP van Marrakesh (1954) en de GP van Agadir (1955) op zijn naam had geschreven.

Robert Lacaze - Lancia.jpg

1953 GP Agadir Tweede in Lancia.jpg
Tweede plaats in de Grand Prix van Agadir van 1953

 

Agadir 1954.jpg
Voor de Grand Prix van Agadir van 1954 die hij zou winnen

Hij was dan ook al 41 jaar toen hij op 19 oktober 1958 in een Formule 2 Cooper T45-Climax aan de start verscheen van de Grote Prijs van Marokko in Casablanca. Vertrokken van op de 23e startplaats van in totaal 25 deelnemers eindigde hij na meer dan twee uur wedstrijd op de 14e plaats met vijf ronden achterstand op winnaar Stirling Moss.

1958 Marokko.jpg
De start van de Grote Prijs van Marokko 1958

De Marokkaanse Grand Prix zou maar één keer georganiseerd worden. Het was trouwens in deze wedstrijd dat de Brit Stuart Lewis-Evans zo zwaar gewond raakte bij een ongeval dat hij zes dagen later aan de gevolgen ervan zou overlijden.

Robert La Caze nam ook nog driemaal deel aan de 24 uren van Le Mans. In 1957 nam hij deel met Charles de Clareur in een Gordini T15S maar moest al na drie ronden opgeven. In 1959 en 1960 vormde hij met Jean Kerguen ploeg in een Porsche maar moest ook nu telkens vroegtijdig de strijd staken.
In 1954 en 1967 won hij wel de Rally van Marokko, telkens in een Simca Aronde.

Robert La Caze's landgenoot Robert Manzon is slechts 45 dagen jonger maar stond wel al in 1950 aan de start van een Grote Prijs Formule 1. Hij reed in totaal 28 Grote Prijzen.

De oudst nog levende Formule 1-piloten:
1. Robert La Caze (96)
2. Robert Manzon (95)
3. Andre Guelfi (93)
4. Eric Thompson (93)
5. Tony Gaze (93)
6. Tony Crook (93)
7. Kenneth McAlpine (92)
8. Al Pease (91)
9. José Froilán González (90)
10. Hernando da Silva Ramos (87)

15:25 Gepost door dutje in autosport | Permalink | Commentaren (0) | Tags: robert la caze, robert manzon |  Facebook |

24-02-13

Zondag 24 februari 2013: 50 jaar geleden won Tiny Lund de 500 mijlen van Daytona

Op zondag 24 februari 1963, vandaag precies 50 jaar geleden, werd voor de vijfde keer de Daytona 500 Miles voor stock-cars gereden. De overwinning ging naar de toen 33-jarige Amerikaan Tiny Lund in een Ford 63 van het team van de de Wood Brothers.

tiny_lund_h1.jpg
Tiny Lund

Zijn overwinning was op zijn minst merkwaardig omdat hij enkele weken voor de race niet eens een wagen had om deel te nemen. Het was namelijk de bedoeling dat zijn vriend Marvin Panch met die wagen zou rijden. Maar op 14 februari 1963 raakte Panch gewond tijdens een testrit met een experimentele Maserati-Ford. Lund slaagde erin om Panch uit zijn brandende wagen te redden. Hiervoor kreeg hij de Carnegie Medal of Honor. In het hospitaal vroeg de verbrande Panch aan Lund om hem in het team van de Wood Brothers te vervangen voor de 500 mijlen van Daytona.
Lund behaalde uiteindelijk de overwinning dankzij een uitgekiende racestrategie van zijn team die probeerden om één pitstop minder te maken dan de andere deelnemers.

TinyLund1963WoodBrothers.jpg
De winnende wagen

Tiny Lund wins Daytona 500.jpg

Op 10 ronden van het einde passeerde Fred Lorenzen de leidende Lunt maar verloor die leidersplaats toen hij alsnog moest gaan bijtanken. De volgende die Lund passeerde was Ned Jarrett, de vader van Dale Jarrett. Maar ook hij moest op de valreep gaan bijtanken. Lund kreeg de leiding terug in de schoot geworpen. In de laatste ronde geraakte ook hij door zijn benzinevoorraad maar was dicht genoeg bij de finishlijn om al uitbollend na drie uur en 17 minuten toch zijn eerste en enige Daytona 500 zege op zak te kunnen steken.


Tiny Lund kwam op 17 augustus 1975 tijdens de Talladega 500 om het leven toen hij na een aanrijding met J.D. McDuffie in de flank werd aangereden door Rookie Terry Link. Lund’s Dodge en Link's Pontiac vlogen in brand. Twee toeschouwers sprongen over de omheining en slaagden er met de hulp van rijder Walter Ballard in om Link uit zijn wagen te halen. Voor Lund kwam alle hulp te laat. Hij was 45 jaar.

11-02-13

Maandag 11 februari 2013: 40 jaar geleden werd de Grote Prijs van Brazilië gereden

Vandaag precies 40 jaar geleden, op zondag 11 februari 1973, werd op het circuit van Interlagos de Grote Prijs van Brazilië verreden. Het was de eerste maal dat er een Braziliaanse Grote Prijs op de kalender van het wereldkampioenschap Formule 1 stond.
De Zweed Ronnie Peterson, die in de winter was overgekomen van March, vertrok in zijn mooie Lotus 72D-Ford voor het eerst in zijn carrière vanop de eerste startplaats. Voor Peterson, die in 1970 debuteerde, was het zijn 34ste Grote Prijs. Dat seizoen zou hij in totaal negen keer op de pole-position plaatsnemen.

Ronnie Peterson.jpg
Ronnie Peterson in Brazilië in 1973

Naast hem stond zijn ploegmaat, thuisrijder en regerend wereldkampioen Emerson Fittipaldi.
En de eerste startrij werd volgemaakt door de Ferrari van onze landgenoot Jacky Ickx. Voor Ickx was het de 25ste keer dat hij vanop de eerste startrij kon vertrekken. Het zou ook de laatste keer zijn. Voor Ferrari was deze Brazilaanse Grote Prijs ook de 200ste Grand prix waaraan ze deelnamen.

GP Brazilië 1973.JPG
De start: Ronnie Peterson neemt een slechte start

Lotus 72D.jpg
Emerson Fittipaldi in de mooie Lotus 72D


De overwinning ging uiteindelijk naar de Braziliaanse wereldkampioen Emerson Fittipaldi, de achtste zege uit zijn carrière, voor de oud-wereldkampioenen Jackie Stewart uit Schotland (Tyrrell-Ford) en Dennis Hulme (McLaren-Ford) uit Nieuw-Zeeland. Nadat hij een lekke band had moeten laten verwisselen werd Ickx vijfde, net achter zijn Ferrari-ploegmaat Arturo Merzario .Brazilian Grand Prix 1973 copy.jpg
De kranten van maandag 12 februari 1973



De Grote Prijs van Brazilië was de tweede Grote Prijs van het Formule 1-seizoen 1973, een seizoen dat het voor het eerst sinds 1960 moest stellen zonder de aanwezigheid van de wereldkampioen van 1964, de Brit John Surtees. Geboren op 11 februari 1934 in Tatsfield, Surrey, wordt Surtees vandaag 79 jaar! Proficiat. Hij is na Jack Brabham de oudst nog levende wereldkampioen Formule 1. Daarna volgen:
3. Jackie Stewart (73), 1969, 1971 en 1973
4. Mario Andretti (72), 1978
5. Emerson Fittipaldi (66), 1972 en 1974
6. Niki Lauda (63), 1975, 1977 en 1984

15:10 Gepost door dutje in autosport | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-02-13

Maandag 4 februari 2013: 100 jaar geleden werd Richard Seaman geboren.

 

Vandaag, maandag 4 februari 2013, is het precies 100 jaar geleden dat op 4 februari 1913 in Chichester, Sussex, de Britse autopiloot Richard Seaman werd geboren.

Richard Seaman.jpg

Afkomstig van een rijke familie debuteert hij in 1934 in de autosport. Tot 1936 is hij succesvol in de lichtere Voituretteklasse. Op 26 augustus 1934 int hij in deze klasse in een MG K3 Magnette op de omloop van Bremgarten zijn eerste wedstrijd, een race in het voorprogramma van de Grote Prijs van Zwitserland. Op zijn eerste zege wordt een domper gezet door de dood van zijn ploegmaat Hugh Hamilton tijdens de Zwitserse Grand Prix later die dag.

Op 3 februari 1935 sterft Seaman’s vader waarna hij voortdurend in conflict zou leven met zijn moeder.

Dat jaar wint hij in diezelfde Voituretteklasse maar nu in een English Racing Automobiles (ERA), de voorloper van het later zeer succesvolle British Racing Motors (BRM),  op 15 augustus de Coppa Acerbo, op 25 augustus opnieuw in het Zwitserse Bremgarten en op 29 september de race op het ciruit van Brno in het voorprogramma van de Grote Prijs van Tsjechoslovakije.

In de loop van 1938 was Seaman in contact gekomen met de ervaren Italiaan Giulio Ramponi die hem voor 1936 aanraadt in een 10 jaar oude Delage te gaan rijden. Ramponi lapt de wagen op en in de handen van Dick Seaman wordt het de revelatie van 1936.

Richard Seaman en Giulio Ramponi in the Delage.jpg
Richard Seaman en Giulio Ramponi in the Delage

De Brit wint op 28 mei 1936 op Isle of Man, opnieuw de Coppa Acerbo (15 augustus) en de wedstrijd op Bremgarten (23 augustus) en op 3 oktober 1936 samen met de Zwitser Hans Rüesch in een Alfa Romeo Tipo de race op het Britse Donington Park.

Bern 1936.jpg
Bremgarten 23 augustus 1936

Zijn prestaties gaan niet onopgemerkt voorbij en aan het einde van 1936 krijgt hij een uitnodiging van Alfred Neubauer (1891–1980), tussen 1926 en 1955 de grote baas van het Mercedes-Benz Grand Prix team, voor een test op de Nürburgring. Seaman tekent voor 1937, na de persoonlijke goedkeuring  van Adolf Hitler, een contract bij Mercedes-Benz. Zwaar tegen de zin van zijn moeder die niet wil dat hij voor een "Nazi"-team ging rijden.

Op 25 juli 1937 wordt op de Nürburgring de Grote Prijs van Duitsland gereden. In de zesde ronde probeert de Duitser Ernst von Delius in zijn Auto Union voorbij Seaman te geraken. Aan 250km/u geraakt von Delius van de baan, raakt de afsluiting en wordt terug het circuit op gekatapulteerd tegen de Mercedes-Benz van Seaman die op zijn beurt van de baan gaat. Seaman komt er van af met verschillende wonden in het aangezicht en een gebroken neus. Von Delius breekt zijn been. In de loop van de avond treden er complicaties op en hij overlijdt tijdens de nacht.

Von Delius verongelukt.jpg

In 1938 treedt een nieuw reglement in voege en het duurt tot de zomer voor Mercedes een wagen klaar heeft voor Seaman.

In afwachting van zijn eerste race van het seizoen ontmoet hij de mooie Erica Popp, de dochter van de directeur en mede-oprichter van BMW, Franz Josef Popp.

Op 24 juli 1938 wint hij in de Mercedes-Benz W125 de Grand Prix van Duitsland op de Nürburgring voor Hermann Lang (Mercedes-Benz) en Hans Stuck (Auto Union). Na een race die gekenmerkt wordt door ongevallen van Tazio Nuvolari (Auto Union), Manfred von Brauchitsch (Mercedes-Benz) en de opgave van een zieke Rudolf Caracciola.

 

German GP 1938.jpgV.l.n.r.: Manfred von Brauchitsch, Alfred Neubauer, Richard Seaman, Hermann Lang en Rudolf Caracciola

'Der Englander' is de eerste Britse rijder die een Grand Prix wint sinds de zege van Henry Segrave in een Sunbeam in Tours in 1923.

De Nürburgring bracht geen verrassingen.jpg

Gehuld in een lauwerkrans brengt Seaman op het podium tot twee keer toe de Hitlergroet.

Seaman brengt Hitlergroet.jpg

Zowel het Duitse volkslied “Deutschland Über Alles” als het Britse “God Save the King” worden gespeeld en de portretten van de Führer én de Britse koning George VI worden getoond. En alhoewel hij ondertussen één van de favoriete rijders van de führer is geworden, kan Seaman het niet nalaten op te merken dat hij liever in een Engelse wagen had gewonnen.

Vier weken later eindigt hij als tweede in de Grote Prijs van Zwitserland.

Op 14 september 1938 stemt Erica's vader in met het huwelijk.

Dick en Erica trouwen op 7 december 1938 in Caxton Hall, Westminster, opnieuw tot ongenoegen van zijn moeder.

 

Dick en Erica Seaman.jpg

In 1939 leek het erop dat Erica en Dick de rol van glamourkoppel hadden overgenomen van Elly Beinhorn en Bernd Rosemeyer die een jaar eerder was verongelukt.

Na een opgave in de Eifelrennen op 21 mei start Seaman op 25 juni 1939 in de Belgische Grand Prix op het circuit van Spa-Francorchamps. Het regent pijpestelen bij de start en in de negende ronde spint zelfs regenmeister Caracciola van de baan. Een ronde later neemt Seaman de leiding over. De regen is ondertussen gestopt maar de baan is nog steeds nat.

Seaman in Spa voor de crash.jpg
Kort voor de fatale crash

In de 22e ronde gaat Seaman in de snelle linkerbocht net voor La Sourve van de baan en belant tegen een boom.


De wagen vat vuur met de bewusteloze Seaman nog in het wrak.

 Tijdens den wedstrijd.jpg

RICHARD SEAMAN OVERLEDEN.jpg

De zwaar verbrandde Seaman wordt naar het ziekenhuis gebracht waar hij nog verklaart dat “het ongeval volledig zijn schuld is omdat hij gegevens de omstandigheden veel te snel reed”. Tegen Erica, die de hele tijd bij hem blijft, zegt hij nog dat ze “toch alleen naar de bioscoop zal moeten gaan”.

Richard Seaman de fatale crash.jpg

Dick Seaman overlijdt op slechts 26-jarige leeftijd. Het was voor Mercedes het enige dodelijke slachtoffer in die periode.

De bijgelovige Dick Seaman verongelukte in Spa 13 ronden voor het einde in (19)39, hij reed 13 ronden aan de leiding met wagen nummer 26, dit was de 13e wagen op de startlijst. Hij crashte in de buurt van post nummer 13 en dan was er nog een freak die 13 verticale ijzers zag in de grille van de wagen. Hij stierf in het ziekenhuis in kamer nummer 39.

Mercedes geeft aan al zijn dealers opdracht om in het uitstalraam een portret van Seaman te zetten.

De begrafenis wordt op 30 juni 1939 in Londen gehouden. Vertegenwoordigers van zowel Mercedes als Auto Union wonen de uitvaart bij. De führer heeft een grote rouwkrans gestuurd.

Hitler zend een krans.jpg

Richard Seaman wordt begraven op het Londense kerkhof waar in 1993 ook de Britse wereldkampioen James Hunt zou worden gecremeerd.

Graf.jpg

Nauwelijks twee maanden na Seaman’s dood was Engeland in oorlog met nazi-Duitsland.

Erica trok naar de Verenigde Staten waar ze nog tweemaal in het huwelijk trad. Ze overleed in Florida in 1990.

15:32 Gepost door dutje in autosport | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-02-13

Zondag 3 februari 1963: Albert Van Damme wordt Belgisch kampioen veldrijden

 

Vandaag precies 50 jaar geleden, op zondag 3 februari 1963, werd Albert Van Damme in Gavere Belgisch kampioen veldrijden.

Berten Van Damme.jpgAlbert Van Damme na het behalen van de Belgische titel

Het was zijn eerste nationale titel. Later zou De Leeuw van Laarne nog vijfmaal nationaal kampioen worden (1965, 1966, 1968, 1970 en 1973).

BK veldrijden.jpg

Zijn broer Daniël eindigde in Gavere als zesde. Roger De Clercq, de broer van René De Clercq en oom van Mario De Clercq, staakte de strijd.

EEN MILICIEN SLAAT OP HOL

Het park rond kasteel Grenier in Gavere lag er idyllisch besneeuwd bij, maar bleek voor nogal wat deelnemers een verraderlijke valkuil. De omloop werd omgetoverd tot een ijspiste waarop alleen de behendigste crossers zich overeind konden houden. Tot die acrobaten behoorde al jaren de spichtige Roger De Clercq, die van bij de start de gashendel helemaal opendraaide. Alleen Albert Van Damme kon de kampioen van 1960 en 1962 van antwoord dienen. De oudere De Clercq schudde zijn jonge concurrent in de tweede ronde van zich af, maar niet ver genoeg. Half koers raapte de Laarenaar zijn grootste concurrent voor de titel op. De Clerck klampte nog wel aan, maar viel en gaf gedemoraliseerd op. De weg naar zijn eerste titel lag breed open voor Van Damme, want wie r nog niet de brui aan had gegeven of was gedubbeld, volgde op minuten. Een leuk detail: Van Damme vervulde op dat moment zijn legerdienst in de luchtmachtkazerne die in het kasteeldomein was gevestigd. Jan Matheussen strandde als tweede, Pierre Kumps aIs derde. Op de zevende plaats dook de naam van een nieuwe rijzende ster op: Erik De Vlaeminck, nog een dikke maand van zijn achttiende verjaardag verwijderd. Een andere ster viel definitief. Firmin Van Kerrebroeck, jaren autoritair aan het bewind, verliet de wedstrijd in de zevende ronde via het achterpoortje. De nieuwe kampioen en zijn ploegmaats bezorgden Koninklijke Gentse Velosport een nieuwe interclubzege.

 

In 1974 zou Berten in het Spaanse Vera de Bidasoa wereldkampioen worden. Eerder was hij in Zolder (1970) en Apeldoorn (1971) al tweemaal als tweede geëindigd. Van Damme bleeft actief tot op zijn 38ste. In 1976 en 1977 eindigde hij nog als tweede in het Belgisch kampioenschap. Hij is nu 72 jaar.


Foto & wedstrijdverslag: "Van Thys tot Nys" (Luc Lamon en Mark Van Hamme)

 

 

17:46 Gepost door dutje in wielrennen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: veldrijden |  Facebook |