30-09-08

Autosport: Grote Prijs van Singapore: nabeschouwing

De tweevoudige Spaanse wereldkampioen Fernando Alonso heeft de eerste Grote Prijs van Singapore gewonnen, de 15e Grand Prix van het seizoen en de 800e Grote Prijs uit de geschiedenis van het wereldkampioenschap Formule 1.

Voor Alonso is het de 20e overwinning uit zijn carrière. Daarmee komt hij op gelijke hoogte met de wereldkampioen van 1998 en 1999, de Fin Mika Häkkinen die uitgerekend zondag zijn 40e verjaardag vierde, precies elf jaar nadat hij op zondag 28 september 1997 voor het eerst van op pole-position mocht vertrekken in de Grote Prijs van Luxemburg op de Nürburgring. Alonso heeft nog twee overwinningen minder dan Damon Hill die tiende staat in het totaal klassement van aantal overwinningen. Een plaatsje in de top 10 aller tijden ligt dus voor Alonso in het verschiet.

Voor Alonso is het ook zijn eerste Grand Prix zege van het seizoen en de eerste sinds de Grote Prijs van Italië op 9 september van vorig jaar. Het was ook zijn eerste overwinning voor Renault sinds 8 oktober 2006 in Japan. Het was tevens ook de 50e keer dat hij op het podium stond.

Hij is dit seizoen na Hamilton, Räikkönen, Massa, Kubica, Kovalainen en Vettel al de zevende verschillende winnaar. Dat is geleden van in 2003 toen acht verschillende rijders een Grand Prix wonnen: David Coulthard, Kimi Räikkönen, Giancarlo Fisichella, Michael Schumacher, Juan-Pablo Montoya, Ralf Schumacher, Rubens Barrichello en Fernando Alonso.

 

In zijn 50e Grote Prijs behaalt Nico Rosberg met zijn tweede plaats zijn beste resultaat ooit. Voordien was hij niet verder gekomen dan een derde plaats in de Grote Prijs van Australië, de eerste van het seizoen. Het was trouwens ook de eerste keer in zijn carrière dat Rosberg enkele ronden aan de leiding reed. Van de 18e tot en met de 28e ronde voerde hij gedurende 11 ronden het veld aan. Het is tevens de negende opeenvolgende keer dat Rosberg de finish haalt. Dat is evenveel als Bourdais en alleen Heidfeld en Kovalainen doen beter.

De eerste twee in de uitslag zetten dus hun beste resultaat van het seizoen neer.

 

De Brit Lewis Hamilton wordt in de McLaren-Mercedes derde en vergroot in de stand om het WK zijn voorsprong op Massa van één tot zeven punten. Het is nu al de zevende opeenvolgende keer dat Hamilton binnen de punten eindigt. Sinds zijn overwinning in de Grote Prijs van Groot-Brittannië begin juli scoorde hij elke keer.

 

En na Rosberg op de tweede plaats volgen er op de vierde, vijfde en zesde plaats opnieuw drie Duitsers: Timo Glock eindigt in de Toyota als vierde en Sebastian Vettel in de Toro Rosso als vijfde. Vettel scoort voor de vierde opeenvolgende keer punten.

 

Nick Heidfeld bereikte in zijn BMW Sauber alweer de finish. Hij gaf dit jaar nog geen enkele keer op. Sinds de Grote Prijs van China, binnen acht dagen precies een jaar geleden, moest hij geen enkele keer de strijd staken. Dat zijn dus al 17 Grote Prijzen op rij. Hij evenaart daarmee de prestaties van Niki Lauda (Monaco 1975 – Zweden 1976), Rubens Barrichello (Japan 2003 – China 2004) en Fernando Alonso (China 2006 – België 2007). Nog beter deden het: Michael Schumacher 24x (Hongarije 2001 – Maleisië 2003), Rubens Barrichello 23x (Spanje 2005 – Groot-Brittannië 2006), Fernando Alonso 22x (Frankrijk 2005 – Duitsland 2006) en nogmaals Michael Schumacher 18x (San Marino 2003 – Spanje 2004).

In de stand nadert Heidfeld tot op één puntje van de vierde plaats van Raikkonen. Zijn beste resultaat in de eindstand van een WK behaalde de Duitser vorig jaar toen hij vijfde werd. Alleen die ene overwinning ontbreekt na zeven tweede plaatsen nog op zijn palmares.

En het wordt niet alleen voor Heidfeld een succes maar ook voor BMW Sauber dat nu al 32 wedstrijden na elkaar punten scoort. Als ze dat ook binnen twee weken in Japan doen komen ze gelijk met de Ferrari reeks van San Marino 2003 tot Maleisië 2005 op de derde plaats aller tijden te staan.

 

David Coulthard scoort met zijn zevende plaats voor de tweede keer dit seizoen punten. Nog drie races heeft de Schot te gaan…

 

De Japanner Kazuki Nakajima eindigt in de Williams als achtste nadat hij in de kwalificatieritten het beste resultaat uit de carrière had neergezet. Hij startte als tiende in zijn 16e Grote Prijs.

 

Jenson Button eindigt in zijn 150e race – hij debuteerde op 12 maart 2000 in de GP van Australië - net buiten de punten met zijn negende plaats. Jammer. Hij eindigde dit seizoen nog maar één keer binnen de eerste acht, namelijk op de zesde plaats in Spanje.

 

Slechts een elfde plaats voor de Pool Robert Kubica in de BMW Sauber en dit nadat hij de vorige vijf Grote Prijzen telkens punten scoorde.

 

Twaalfde plaats voor de Fransman Sébastien Bourdais in de Toro Rosso. Het is de negende opeenvolgende keer dat Bourdais de finish haalt. Dat is evenveel als Rosberg en alleen Heidfeld en Kovalainen doen beter.

 

Kimi Raikkonen crasht zijn Ferrari tegen de muur in de vierde laatste ronde is nu al drie races na elkaar zonder punten. Hij heeft 27 punten achterstand op Hamilton en met nog maximaal 30 punten te verdienen is de kans dat hij zijn wereldtitel verlengd zo goed als nihil geworden.

Met de opgave van Raikkonen op vier ronden van het einde komt er meteen een einde aan een reeks van 46 wedstrijden waarbij telkens een Ferrari piloot punten scoorde, een reeks die begon met de Grote Prijs van San Marino op 23 april 2006 en de overwinning van Michael Schumacher. In de wedstrijd daarvoor, de Grote Prijs van Australië, moesten zowel Michael Schumacher als Felipe Massa de strijd staken na een ongeval. Ferrari behoudt wel nog altijd het record met 55 wedstrijden tussen Maleisië 1999 en Maleisië 2003 waarin ze punten scoorden.

 

Na het blunderen van Massa werden de twee andere Brazilianen Rubens Barrichello in de Honda en Nelsinho Piquet in de Renault tot opgave gedwongen. Voor Piquet was het al de achtste opgave van het seizoen en de zesde maal door een stuurfout!

Ook de Duitser Adrian Sutil in de Force India gaf al vijf maal op door een ongeval.

 

Opgave ook van de Italiaan Jarno Trulli in de Toyota nadat hij 13x op rij aan de finish kwam.

 

De wedstrijd gaf precies het tegenovergestelde resultaat als de kwalificatieritten. Alonso wint de wedstrijd nadat hij met een 15e tijd tijdens de kwalificaties dit seizoen nog nooit slechter had gepresteerd.

En dit terwijl Massa zijn eerste pole sinds 23/08/2008 in de GP Europa behaalde. Het was zijn vijfde pole van het seizoen, dat is evenveel als Lewis Hamilton. Het was tevens de 14e pole uit zijn carrière waardoor hij op gelijke hoogte komt met Alberto Ascari, James Hunt en Ronnie Peterson. Hij nadert tot op twee plaatsen van zijn Finse ploegmaat Kimi Raikkonen. Hij is nu ook Rubens Barrichello voorbijgestoken (13). Van alle actieve piloten hebben alleen Fernando Alonso (17) en zoals gezegd Raikkonen (16) meer pole’s achter hun naam staan. In de race liep het echter volkomen mis tijdens de eerste pitstop.

28-09-08

Wielrennen: Danny Alaerts 1968-1991

Danny Alaerts
Danny Alaerts

Tussen al het wielergeweld in Varese door zou ik vandaag nog even willen blijven stilstaan bij het feit dat vandaag precies 40 jaar geleden op 28 september 1968 in Rillaar Danny Alaerts werd geboren.
Alaerts was een beloftevolle renner die bij de amateurs enkele mooioe prestaties neerzette.
In 1989 werd hij geselecteerd voor het Wereldkampioenschap op de weg voor amateurs in Chambéry.
1990 startte voor Alaerts al meteen met een 2e plaats in Brussel-Zepperen. Hij reed ook een sterke Ronde van België en was in de eerste etappe naar Durbuy de enige die de latere eindwinaar Dimitri Nelioubin kon volgen. Hij werd opnieuw opgeroepen voor het Wereldkampioenschap op de weg in het Japanse Utsunomiya.
1991 werd het topseizoen voor Alaerts. Hij won de Ronde van België, werd tweede in de Ardense Pijl, derde plaats in Hasselt-Spa-Hasselt en liet zich opmerken in de Ronde van Navarra. Verder werd hij achtste in het eindklassement van de Franco-Belge. Nochtans had hij op meer gerekend in eerstgenoemde koers. Na vijf etappes stond Alaerts nog zesde en op de slotdag kwam er nog een zeer zware etappe naar Roubaix, met de laatste 20 kilometer gelijk aan die van de helleklassieker. Toen Alaerts aan het strijden was voor de dagzege, viel hij eerst en kort daarop kreeg hij een bandbreuk. Uiteindelijk eindigde hij nog zestiende een moest hij twee plaatsen terug in het klassement. Alaerts droeg ook enkele dagen de bolletjestruidrager zou die uiteindelijk afgeven aan de Pool Kaczmarcyk.
In de internationaal zeer hoog aangeschreven Giro delle Regioni reed hij zich meteen in de kijker. In zowel de tweede als de derde etappe zat hij in de beslissende vlucht. Vooral in de rit naar Fano maakte hij indruk, toen hij samen met Michele Bartoli, Viktor Rjaksinski en Bobby Julich op avontuur trok. Alaerts demarreerde op 2 km van de streep, maar Bartoli liet niet begaan. De Toscaan zou ook de sprint voor de ritzege winnen. Na de vierde rit was Alaerts zelfs opgerukt naar een derde plaats in de stand.

Op maandag 7 oktober 1991 sloeg echter het noodlot toe. Tijdens de liefhebberswedstrijd in het Vlaams-Brabantse Haacht bleven op tweehonderd meter van de aankomst twee van de dertien koplopers in mekaar haken. De ongelukkig Alaerts ging over de gevallen renners heen en belandde tegen een mobilhome. De 23-jarige Rillenaar werd in kritieke toestand opgenomen in ziekenhuis Gasthuisberg in Leuven. Dinsdagmiddag 8 oktober 1991, omstreeks 11u45’ overleed hij. In het ziekenhuis werd een schedelbreuk vastgesteld, die de hersenen had beschadigd. Een spoedoperatie kon niet meer baten.
Mario Liboton was getuige van het gebeuren: “In het kielzog van Mario Bouwens werd er bij de achtervolgers, met het oog op de spurt voor de tweede plaats, gemaneuvreerd voor de beste posities. Op een compleet regelmatige manier overigens. Het betrof een brede tweevaksbaan. Plaats genoeg dus. Toch zijn op een bepaald moment achter mij twee renners in mekaar gehaakt.”
Het was Danny’s laatste koers bij de amateurs. Hij had een contract op zak voor de Histor-Sigma ploeg van Willy Teirlinck.
Op zaterdag 12 oktober vond de begrafenis plaats in de Sint-Niklaaskerk van Rillaar om 11 uur. Duizenden stonden erop een laatste groet te brengen. Zowat alle BWB-prominenten, Eric De Vlaeminck, Raymond Impanis, Eddy Merckx, Freddy Helssen, samen met tientallen collega’s renners en massa’s vrienden uit gans Vlaanderen waren aanwezig. Het waren ontroerende momenten wanneer even na de middag de lijkkist, gedragen door de leden van de nationale amateurselectie onder begeleiding van clubgenoten van "Hand in hand Baal" de kerk verlieten. In een druilerig weer ging het naar Danny’s laatste rustplaats.

22:42 Gepost door dutje in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: wielrennen, danny alaerts |  Facebook |

Autosport: Paul Newman overleden

Wat Paul Newman betekende voor de filmwereld werd gisteren in de media overvloedig behandeld. Zelf zou ik het willen hebben over de rol van Newman in de autosportwereld.

Newman kreeg de passie voor het racen te pakken na zijn hoofdrol in de film “Winning” uit 1969 waarin hij de rol neerzet van een autopiloot die zijn vrouw, gespeeld door zijn echtgenote Joanne Woodward, verliest aan zijn rivaal, gespeeld door Robert Wagner.

In 1979 werd hij samen met Rolf Stommelen (die vier jaar later in Riverside zou verongelukken) en Dick Barbour in een Porsche 935 tweede in de 24 uren van Le Mans.
In 1995 werd hij één van de oudste rijders ooit die een overwinning behaalde in een belangrijke race. Samen met Tom Kendall, Mike Brockman en Mark Martin eindigde hij in een Ford Mustang als derde in de 24 uren van Daytona maar won wel de GTS-1 klasse. Tien dagen eerder was hij 70 geworden…
Drie jaar geleden nam hij nogmaals deel aan de 24 uren van Daytona. Samen met – opnieuw - Mike Brockman en de ChampCar en Formule 1-piloten Sébastien Bourdais en Cristiano da Matta moest hij echter de strijd staken. Elf dagen eerder was hij 80 geworden…

Paul Newman 2008
Paul Newman in Daytona, eerder dit jaar

In 1982 probeerden Paul Newman en Carl Haas (die tot het begin van de jaren ’60 zelf actief was als piloot maar vooral bekend werd als eigenaar van zijn CanAm team waarvoor o.a. Chuck Parsons, Peter Revson, Jackie Stewart en David Hobbs uitkwamen en waarmee hij van 1977 tot 1980 vier maal op rij de titel pakte met Patrick Tambay, Alan Jones, Jacky Ickx en opnieuw Patrick Tambay), een team op te richten in de Amerikaanse Champ Car Series. De twee bundelden hun krachten en in 1983 ging Newman/Haas racing van start met als piloot de legendarische Mario Andretti, in 1969 winnaar van de 500 mijlen van Indianapolis en in 1978 wereldkampioen Formule 1. Het begin van een succesverhaal want het team won tot nu toe meer dan 100 wedstrijden in de Champ Car Series en won het kampioenschap in 1984 met Mario Andretti, in 1991 met zijn zoon Michael Andretti, in 1993 met rookie Nigel Mansell die het jaar ervoor wereldkampioen Formule 1 was geworden, in 2002 met Cristiano da Matta die in 2003 en 2004 voor Toyota deelnam aan het wereldkampioenschap Formule 1 maar nooit verder kwam dan drie zesde plaatsen, en driemaal op rij van 2004 tot en met 2007 met Sébastien Bourdais die dit jaar debuteerde in de Formule 1 en twee weken geleden zijn beste kwalificatie van het seizoen reed en vanaf de vierde plaats mocht vertrekken. Zijn beste resultaat is zijn zevende plaats drie weken geleden in België.

NHR Nigel Mansell
Nigel Mansell werd Champ Car kampioen voor Newman/Haas racing in 1993

NHT Sebastien Bourdais
Sebastien Bourdais werd vier maal op rij Champ Car kampioen voor Newman/Haas racing

Paul Newman Haas Bourdais
Carl Haas met de eeuwige dikke sigaar die zijn handelsmerk werd, Sebastien Bourdais, viervoudig Champ Car kampioen en sinds dit jaar Formule 1 rijder en Paul Newman.

Afgelopen seizoen reden Justin Wilson en Graham Rahal voor Newman/Haas/Lanigan Racing (Mike Lanigan kwam bij het team in 2007). Graham Rahal won in St. Petersburg en Justin Wilson in Detroit. De laatste race van het seizoen wordt binnen vier weken in Australië gereden. Hopelijk bewijzen Rahal en Wilson nog een laatste eerbetoon aan hun betreurde teameigenaar door er de overwinning te pakken.

12:43 Gepost door dutje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: autosport, paul newman |  Facebook |

Voetbal: tweede klasse: zesde speeldag

De nog altijd ongeslagen leider Tienen ontvangt Lierse dat twee jaar geleden degradeerde uit eerste klasse. Lierse staat 14e met vijf punten, dat is evenveel als OH Leuven dat dit weekend vrij is, Virton en KVSK United dat gisterenavond verloor van Deinze, de laatste in het klassement, dat daarmee zijn eerste overwinning van het seizoen behaalde en nu ook vijf punten heeft. Een overwinning van Tienen zou dus een goede zaak zijn voor de streekgenoot uit Leuven. Tienen haalde een 13 op 15 en heeft topschutter Sebastien Dufoor, goed voor al zeven doelpunten, in zijn rangen.

FC Luik, de kampioen uit derde B, speelt thuis tegen Virton. FC Luik staat voorlopig zesde na de overwinning van Waasland gisterenavond tegen Eupen. Een overwinning is nodig om op de derde plaats te komen maar ook om Virton geen afstand te laten nemen op OHLeuven.

Namen, dat twee jaar geleden via de eindronde in tweede klasse kwam, ontvangt Beveren dat twee jaar geleden degradeerde uit eerste klasse. Namen staat negende met acht punten, dat is evenveel als Ronse en Antwerp, dat gisteren met 5-1 won van Brussels.

En tenslotte is er nog Hamme - O.Charleroi. Na de eerste seizoenszege van Deinze gisterenavond staat Hamme voorlopig laatste met drie punten, dat is er één minder dan tegenstander O. Charleroi, de kampioen van derde B twee jaar geleden. Voor Hamme, dat dit seizoen nog niet kon winnen, is een zege onontbeerlijk om van de laatste plaats weg te geraken.

10:46 Gepost door dutje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: voetbal, kvk tienen, ohleuven, tweede klasse |  Facebook |

Wielrennen: wereldkampioenschap: afzeggingen, Boonen valt, doping en nog een afscheid

Het regende de voorbije week afzeggingen.

De Luxemburger Kim Kirchen rijdt niet mee in het wereldkampioenschap. Naar eigen zeggen is zijn conditie op dit moment niet goed genoeg. Claude Wolter wordt zijn vervanger.

Bij de Zwitsers nemen Fabian Cancellara en Michael Albasini niet deel aan het WK. De voormalige wereldkampioen tijdrijden is te moe en Michael Albasini heeft nog te veel last van een schouderblessure, die hem ook al weghield van de Olympische Spelen in Peking. De twee worden vervangen door Andreas Dietziker en Thomas Frei.

In de Duitse selectie zegde Linus Gerdemann af voor het WK. De Duitser, die onlangs nog de Ronde van Duitsland won, geeft verstek omdat hij oververmoeid is. Hij wordt vervangen door André Greipel. Andreas Klöden zegde eerder al af voor het WK omdat hij niet meer voor Duitsland wil rijden na zijn niet-selectie voor de Olympische Spelen in Peking. Klöden zet ook een punt achter zijn seizoen.

--

Tom Boonen botste vrijdagochtend tegen een auto en bezeerde zijn elleboog. Een beentje tussen zijn rechterpols en zijn duim is gekneusd en daarom werden zijn duim en pols ingetapet. Normaal had het WK-parcours al afgesloten moeten zijn voor het verkeer, maar toch dwaalden nog enkele auto's rond. Boonen was net vertrokken voor een eerste verkenning toen een auto plots stopte. Zonder richtingaanwijzer te gebruiken draaide de chauffeur naar rechts. Boonen kon de auto niet meer ontwijken en botste pardoes. De ex-wereldkampioen maakte zich wel enorm kwaad op de chauffeur maar kon de training voortzetten.

--

Van vrijdag op zaterdagnacht is de politie in Varese het hotel van de Luxemburgse selectie binnengevallen. Mogelijk wilden ze Fränk Schleck betrappen. Het is voorlopig nog niet duidelijk of de razzia iets te maken heeft met de berichten rond Fränk Schleck. Volgens de Duitse kwaliteitskrant Süddeutsche Zeitung is de oudere broer van Andy Schleck een valsspeler. De krant had Schleck eerder al gelinkt aan de Spaanse dopingdokter Eufemanio Fuentes. En nu publiceert de krant een factuur waaruit moet blijken dat Fränk Schleck in maart 2006 6.991 euro heeft overgeschreven aan Fuentes.

Fränk Schleck mag alvast van start gaan.

Tiens, tijdens de 18e rit van de jongste Tour de France heeft de Franse douane toch de auto van Johnny Schleck, de vader van Fränk en Andy, doorzocht. Maar er werd geen doping of andere verboden middelen gevonden. Johnny Schleck heeft zich toen geen zorgen gemaakt toen de douane hem aanhield: "Mijn zonen rijden zuiver”.

--

En gisteren maakte tweevoudig en regerend wereldkampioen Paolo Bettini bekend dat hij na vandaag afscheid neemt van het wielrennen. De tweevoudige winnaar van Luik-Bastenaken-Luik (2000 en 2002) en Olympisch kampioen van Athene in 2004 is ontevreden omdat Quick-Step Stefan Schumacher aantrok en hijzelf hierbij moest inleveren.

Na Erik Zabel vrijdag is Bettini de tweede toprenner van het voorbije decennium die zijn afscheid aankondigt. En beiden kunnen straks nog wereldkampioen worden. Het wordt voorwaar een boeiende namiddag!

27-09-08

Wielrennen: wereldkampioenschap: voorbeschouwing

Morgen wordt in het Italiaanse Varese het 75ste wereldkampioenschap wielrennen gereden dat voor het eerst werd georganiseerd in 1927.

Drie renners werden driemaal wereldkampioen: Alfredo Binda (1927, 1930, 1932), Rik Van Steenbergen (1949, 1956, 1957), Eddy Merckx (1967,1971, 1974) en Oscar Freire (1999, 2001, 2004).

25 keer werd een Belg wereldkampioen, 18 keer een Italiaan.

De Belgische wereldkampioenen zijn:

-          3x Rik Van Steenbergen (1949 Kopenhagen, Denemarken & 1956 Kopenhagen, Denemarken & 1957 Waregem, België)

-          3x Eddy Merckx (1967 Heerlen, Nederland & 1971 Mendrisio, Zwitserland & 1974 Montréal, Canada)

-          2x Georges Ronsse (1928 Boedapest, Hongarije & 1929 Zürich, Zwitserland)

-          2x Briek Schotte (1948 Valkenburg, Nederland & 1950 Moorslede, België)

-          2x Rik Van Looy (1960 Karl-Marx-Stadt, Oost-Duitsland & 1961 Bern, Zwitserland)

-          2x Freddy Maertens (1976 Ostuni, Italië & 1981 Praag, Tsjechoslowakije)

-          1x Karel Kaers (1934 Leipzig, Duitsland)

-          1x Jean Aerts (1935 Floreffe, België)

-          1x Eloi Meulenberg (1937 Kopenhagen, Denemarken)

-          1x Marcel Kint (1938 Valkenburg, Nederland)

-          1x Stan Ockers (1955 Frascati, Italië)

-          1x Benoni Beheyt (1963 Ronse, België)

-          1x Jean-Pierre Monseré (1970 Leicester, Groot-Brittannië)

-          1x Claude Criquielion (1984 Barcelona, Spanje)

-          1x Rudy Dhaenens (1990 Utsunomiya, Japan)

-          1x Johan Museeuw (1996 Lugano, Zwitserland)

-          1x Tom Boonen (2005 Madrid, Spanje)

Bij de Belgen kan alleen Tom Boonen in geval van een overwinning de andere Belgen die tweemaal wereldkampioen werden - Georges Ronsse, Briek Schotte, Rik Van Looy en Freddy Maertens - evenaren.

Oscar Freire kan alleen recordhouder worden met een vierde overwinning.

Paolo Bettini kan zich in eigen land bij het lijstje Binda, Van Steenbergen, Merckx en Freire voegen. Hij zou dan meteen ook de enige renner ooit zijn die driemaal na elkaar wereldkampioen werd. Alleen Georges Ronsse (1928 en 1929), Rik Van Steenbergen (1956 en 1957), Rik Van Looy (1960 en 1961) en Gianni Bugno (1991 en 1992) waren ooit tweemaal na elkaar wereldkampioen.

Erik Zabel, die gisteren nog bekend maakte op 12 oktober na Parijs - Tours een punt te zetten achter zijn carrière, werd tweemaal vice-wereldkampioen zonder ooit wereldkampioen te worden. In 2004 in het – ook al Italiaanse – Verona en in 2006 in Salzburg. In 2002 werd hij in Zolder derde achter Mario Cipollini en Robbie McEwen.

Ook de Spanjaard Alejandro Valverde werd tweemaal vice-wereldkampioen zonder ooit wereldkampioen te worden (2003 in Canada en 2005 in Madrid achter Tom Boonen).

 

In 1951 werd het Wereldkampioenschap wielrennen ook al eens in Varese gereden. De Zwitser Ferdi Kübler won toen voor de Italianen Fiorenzo Magni en Antonio Bevilacqua.

 

Vorig jaar viel de beslissing in de laatste ronde. Op de laatste beklimming van de Birkenkopf zette Bettini aan en reed weg bij het peloton. De uit deze ontsnapping ontstane kopgroep (Bettini, Rebellin, Schleck, Sánchez, Schumacher, Wegmann, Evans, Kroon, Dekker, Boogerd, Gilbert, Leukemans, Elmiger & Kolobnev) werd niet meer bijgehaald door het peloton. Enkele kilometers voor de streep brak deze kopgroep weer en Bettini, Kolobnev, Schumacher, Schleck en Evans bleven met z'n vijven over voor het wereldkampioenschap. Kolobnev ging de sprint aan met Bettini en Schumacher in zijn wiel. Bettini won de sprint.

 

In 2006 leek een massasprint in de maak, toen op 500 meter van de finish Valverde, Sanchez, Zabel en Bettini een gaatje opnieuw. Zabel leek op zijn oude dag op weg naar de regenboogtrui, maar in de laatste meters sprong Bettini nog naar de overwinning.

 

Dit jaar moeten er 15 ronden van elk 17,35 km lang worden afgelegd, goed voor 260.25 km. Elke ronde telt een paar beklimmingen, zoals de Montello en de Ronchi. Het steilste stuk zit op zo'n 6 kilometer van het einde, het gaat daar met 14% omhoog. De start en finish liggen bij een velodroom.

 

De favorieten zijn Paolo Bettini, Alejandro Valverde, Oscar Freire en Tom Boonen. Allemaal renners dus die, zoals hierboven werd vermeld, geschiedenis kunnen schrijven. Outsiders zijn Rebellin en Schumacher.

19:53 Gepost door dutje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wielrennen, wereldkampioenschap |  Facebook |

Voetbal: tweede klasse: zesde speeldag

Vanavond om 20u is het Antwerp – Brussels. Brussels – dat vorig seizoen degradeerde uit eerste – staat tweede en kan bij een overwinning voorlopig mee aan de leiding komen met Tienen. Antwerp staat pas 12e. Bij Brussels is de Ivoriaan Moussa Sanogo met vier doelpunten de topschutter.

Doornik, dat twee jaar geleden kampioen was in derde klasse A en nu derde staat op één punt van Brussels, speelt thuis tegen Ronse, vorig jaar de kampioen in derde A, dat achtste staat met acht punten. Doornik is met 11 punten op 15 één van de betere ploegen van het moment.

Oostende, zesde met één puntje minder dan Doornik en twee punten minder dan Brussels ontvangt Sint-Truiden dat evenveel punten heeft. De topschutters van Oostende zijn Marc-Eric Guei met vijf doelpunten en Benjamin Mokulu met vier doelpunten. De topschutter van STVV is Ibrahim Sidibe met vier doelpunten. De Truienaars haalden net zoals Doornik 11 op 15 in hun laatste vijf matchen.

Waasland, zevende in de stand, met één puntje minder dan Oostende en Sint-Truiden, kan over beide ploegen springen als het vanavond thuis wint tegen Eupen, 16e met vier punten. De topschutter van Waasland is Hervé Ndjana Onana met vijf doelpunten.

Deinze, 19e en laatste in het klassement, speelt thuis tegen KVSK United, 13e met vijf punten.

18:55 Gepost door dutje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: voetbal, tweede klasse |  Facebook |

26-09-08

Voetbal: zesde speeldag: Jupiler Pro League: Standard - Anderlecht

logo standard logo anderlecht

Vanavond ontvangt landskampioen Standard op Sclessin om 20u30 vicekampioen Anderlecht, de topper in de Jupiler Pro League tussen de nummers één en twee in het huidige klassement, beiden met 13 punten.
De Rouches verloren dit seizoen nog geen wedstrijd en thuis leden ze niet alleen nog geen puntenverlies, ze kregen zelfs nog geen tegendoelpunt binnen!
Ook Anderlecht is nog ongeslagen en leed op verplaatsing nog geen puntenverlies.
Standard trainer László Bölöni kan rekenen op zijn spitsen de Congolees Dieumerci Mbokani – leider in de topschutterstand met zes doelpunten - en de Israëliër Salim Toama – vijfde in de topschutterstand met drie doelpunten. Doelman is de Ecuadoriaan Aragon Espinoza.
Bij Anderlecht kan trainer Ariël Jacobs rekenen op de Belgen Jelle Van Damme en Guillaume Gillet, de Tsjech Stanislav Vlcek en de Rus Dmitri Bulykin die allen tweemaal scoorden. Doelman is de Tsjech Daniel Zítka.
Van de 63 confrontaties tussen Standard en Anderlecht won Anderlecht 24 keer en Standard 21 keer.
De laatste zege van Anderlecht op Sclessin dateert van zes seizoen geleden toen de Brusselaars op 24 augustus 2002 in Luik gingen winnen met 0-2.
Precies tien seizoen geleden won Anderlecht bij Standard met 0-6.
De scheidsrechter is Paul Allaerts.

25-09-08

Wielrennen: donderdag 25 september 2008: Wereldkampioenschap Tijdrijden

Bert Grabsch
Bert Grabsch

De 33-jarige Duitser Bert Grabsch van Team Columbia is verrassend wereldkampioen tijdrijden geworden in het Italiaanse Varese voor de Canadees Svein Tuft, ondanks een lekke band op zes kilometer van de streep.
Grabsch reed de tijdrit aan een gemiddelde snelheid van 50,4km/u.
De favorieten ontgoochelden: de Amerikaan Levi Leipheimer – winnaar van twee tijdritten in de jongste Vuelta - werd vierde, De Zweed Gustav Larsson vijfde, de Brit David Millar negende, Australiër Michael Rogers slechts 12e en de Oekraïner Sergej Gontsjar zelfs 15e. Alleen de Amerikaan David Zabriskie eindigde met zijn derde plaats op het podium.
Onze landgenoten presteerden heel verschillend: Stijn Devolder was ontgoocheld over zijn zesde plaats maar Leif Hoste werd slechts 33e.
De wereldtitel tijdrijden was de eerste voor Duitsland sinds Jan Ullrich in 2001.
De zege van Bert Grabsch mag dan al als een verrassing komen, als je – achteraf bekeken – zijn palmares bekijkt had hij zichzelf wel een reputatie als tijdrijder opgebouwd.
Zo was hij op 27 juni van dit jaar al kampioen van Duitsland geworden in het tijdrijden. Vorig jaar won hij in de Ronde van Spanje een individuele tijdrit over 52,2 km voor Laszlo Bodrogi en Stijn Devolder en in de Ronde van Beieren van datzelfde jaar werd hij een individuele tijdrit tweede achter Stefan Schumacher. In 2006 werd hij in de Ronde van Frankrijk negende in een tijdrit over 56 km en liet hij kleppers als Cunego, Millar, Larsson en Rogers achter zich. Hij werd tweede in de ProTour Ploegentijdrit in Eindhoven in 2005 en in de ploegentijdrit in de Ronde van Frankrijk in 2004. In 2002 werd hij in de Ronde van Italië vijfde in een individuele tijdrit over 44.3 km achter Aitor Gonzalez, Honchar, Savoldelli en Hamilton.
Bert Grabsch heeft nog een oudere broer Ralf die vooral in Duitsland actief was maar in 2004 toch als derde eindigde in de GP Rik Van Steenbergen.
De als tweede geëindigde 31-jarige Canadees Svein Tuft stond sinds 2001 elk jaar op het podium van het Canadees kampioenschap tijdrijden. Hij werd vier maal kampioen waarvan driemaal op rij in 2004, 2005 en 2006. Na zijn overwinning op 4 juli jl. is hij opnieuw de regerende Kampioen van Canada tijdrijden. 

Voor het wereldkampioenschap volgende zondag blijven Paulo Bettini, Oscar Freire en Alessandro Valverde de grote favorieten. Outsiders zijn Tom Boonen, Stefan Schumacher en Robbie McEwen.

Donderdag 25 september 2008: wereldsnelheidsrecords (2)

Sunbeam 350HP van Malcolm Campbell
 De Sunbeam 350HP van Malcolm Campbell

Vandaag, donderdag 25 september 2008, is het precies 84 jaar geleden dat op 25 september 1924 Malcolm Campbell in zijn Sunbeam 350HP het wereldsnelheidsrecord te land op 235.21 km/u bracht. Het was de eerste maal dat hij dit record op zijn naam schreef. Op 21 juli 1925 verbeterde hij zijn eigen record en bracht het op 242.79 km/u. In totaal zou hij tussen 1924 en 1935 in zijn strijd met Henry Segrave en John Godfrey Parry-Thomas het wereldsnelheidsrecord te land negen maal breken. Malcolm Campbell was de enige van deze drie die een natuurlijke dood zou kennen.
Op 21 maart 1926 brak Henry Segrave het record van Malcolm Campbell uit 1925 en bracht het op 245.10km/u. Dit was de laatste maal dat het wereldsnelheidsrecord werd gebroken door een gewone racewagen en niet door een wagen die speciaal gebouwd was om het record te breken.
Een maand later, op 27 april 1926, werd John Godfrey Parry-Thomas recordhouder en behield het tot Malcolm Campbell het op 4 februari 1927 op 281.44km/u bracht, het laatste wereldsnelheidsrecord dat in Europa werd gevestigd.

John Godfrey Parry-Thomas
 John Godfrey Parry-Thomas

John Godfrey Parry-Thomas verongelukte op 3 maart 1927 op het lange strand van Pendine Sands in Wales toen hij probeerde het record van Malcolm Campbell uit 1927 te verbeteren. Hij was 42 jaar oud.
Parry-Thomas werd begraven in Byfleet in Surrey, vlakbij het circuit van Brooklands. Zijn recordwagen die hij “Babs” genoemd had, werd ingegraven op het strand van Pendine Sands, vlakbij de plaats waar hij verongelukte. Zo’n 40 jaar later werd de wagen terug opgegraven en gerestaureerd. Hij staat nu in het Pendine Museum of Speed in Carmarthenshire.
Na de dood van J.G. Parry-Thomas bleven Campbell en Segrave elkaar bestoken om het wereldsnelheidsrecord op hun naam te schrijven.

Henry Segrave
 Henry Segrave

Henry Segrave verongelukte op 13 juni 1930 op 33-jarige leeftijd in een poging het wereldsnelheidsrecord te water te breken. Zijn boot raakte waarschijnlijk een stronk en kapseisde. In het hospitaal kwam hij nog even bij bewustzijn, lang genoeg om te vernemen dat hij het record te water had gebroken. Even later overleed hij. Ook zijn mecanicien die mee aan boord zat, overleefde het ongeval niet.
Malcolm Campbell overleed na een lange ziekte op 31 december 1948 in Reigate, Surrey, op de leeftijd van 63 jaar. Zijn zoon Donald verongelukte 19 jaar later in een poging het wereldsnelheidsrecord te water op zijn naam te schrijven.

Andy Green
 Andy Green

Thrust SSC
 Thrust SSC

Precies 73 jaar na het eerste wereldsnelheidsrecord te land van Malcolm Campbell en vandaag elf jaar geleden, op 25 september 1997, bracht Andy Green in de Amerikaanse Black Rock Desert het wereldsnelheidsrecord in zijn Thrust SSC op 1149.30 km/u. Hij brak daarmee het 14 jaar oude record van Richard Noble die op 4 oktober 1983 een snelheid van 1019.47km/u had gehaald.
Andy Green, een piloot bij de Britse Royal Air Force, was ook de eerste mens die op land door de geluidsmuur brak. Dat gebeurde op 15 oktober 1997, precies 50 jaar en één dag nadat Chuck Yeager op 14 oktober 1947 als eerste mens ooit met het experimentele raketaangedreven vliegtuig Bell X-1 door de geluidsmuur was gevlogen.
Andy Green bereikte een snelheid van 1227.99 km/u oftwel Mach 1.016.
Dit record houdt nu al bijna 11 jaar stand.
(zie ook 16 september 2008)